Social media wat moeten wij ermee? Dat is een vraag die steeds vaker gesteld wordt. Ook aan ons. Wij stellen de vraag ook aan de klanten: "...hebben jullie plannen om social media in te zetten bij communicatie met de/een doelgroep?". In onze Cross-Channel marketing oplossing komt deze vraag standaard aan de orde. Een bepaalde boodschap wordt hierbij vertaald via verschillende contentvormen naar "touchpoints" met de doelgroep: waar wordt de klant aangeraakt? Waar vroeger de aanbieder dat bepaalde, wordt het nu steeds belangrijker de juiste verhouding "push - pull" te vinden. En, dat wordt mede bepaald de klant (doelgroep).Wij gebruiken hiervoor het zelf ontwikkelde Calanza Cross-Channel Grid.

Vissen met chocoladetaart

Ik las een post op Frankwatching over B2B marketing, een artikel van Ingrid Archer. Een betoog over 'de macht bij de doelgroep' en contentmarketing. Deze onderwerpen zijn al vaker beschreven op dit en eerdere blogs. Ik werd geinspireerd door een leuke quote uit een boek dat Ingrid las in een boekwinkel:

" Als je gaat vissen, dan doe je toch ook geen hamburger of chocoladetaart aan het haakje omdat jij het lekker vindt? Die vissen lusten nu eenmaal graag wormpjes en vliegjes...!"

Prachtig geformuleerd! Met de juiste inzet van social media kan je de klantdialoog 'aanzetten' om erachter te komen wat er speelt in de doelgroep. Als je weet wat de "vissen" graag lusten kan je ze lekker voeren!

Als bedrijf moet je er vooral voor zorgen dat je klanten met elkaar laat praten (in de figuur hiernaast de "2" = to): B(usiness) zorgt voor het platform. De verschillende social media die er zijn kunnen hier een rol spelen of voor ingezet worden. Als je als "B" mee gaat praten en vooral gaat meeluisteren, weet je wat er speelt. Je weet wat de vissen zoeken. Dan is het mogelijk een passend aanbod te doen. Dit aanbod kan uit de eigen koker komen of via een business partner geleverd worden. Hierbij wordt de "B" een broker.

Ervoor te zorgen dat ze bij jou komen praten, met of over je komen praten is nog wel lastig. Ook daar kan social media een rol spelen. Verschillende bedrijven zijn in staat hierbij een ondersteunende rol te spelen en een oplossing te bieden. Vertrouwen op eigen kwaliteit, een goed product of een sterke propositie en die duidelijk in het voetlicht plaatsen.

 

Calanza heeft als bedrijf een duidelijke propositie als het gaat om Marketing Services en Channel Marketing. Op dit blog wordt er regelmatig over geschreven, naast posts die ontwikkelingen in de maatschappij beschouwen (zoals op zoveel andere blogs). Vanuit de relatie met onze bestaande klanten hebben we veel kennis en ervaring opgebouwd, die we zowel generiek als specifiek vertalen naar nieuwe klanten in een zelfde doelgroep als de bestaande klanten. Een logische bedrijfsstrategie, waarbij we gelijk druk bezig zijn met propositie innovatie om de maatschappelijke en economische beweging te kunnen volgen, of wellicht zelfs te kunnen sturen...!

 

Concurrentie

Er zijn natuurlijk meer bureaus die zich met soortgelijke diensten richten op dezelfde markt. Zo werkt het nu eenmaal. Er zijn maar heel weinig monopolisten, zeker in de zakelijke dienstverlening. Ik kan er op dit moment geen verzinnen. Wij hebben er, vast net als andere partijen, alle vertrouwen in dat wij onze klanten goed kunnen helpen bij hun vraagstuk. Met onze 3 oplossingen (CrossChannel Marketing, Product Communication en Event Productions) helpen wij onze klanten met communiceren van de eigen (vernieuwde) boodschap naar hun doelgroep. Veel bedrijven zijn in deze economisch mindere tijden bezig met het aanscherpen van de eigen propositie, die daarna ook nog bekend moet worden bij de doelgroep. Hoewel het vaak niet zo gezien wordt, is dat een vak apart. Het lijkt meestal makkelijker dan het is om het goed te doen. Technisch gezien klopt dat ook. De beschikbare tools ondersteunen dat. Zelf e-mails versturen, website-jes bouwen, banners maken, zelfs teksten schrijven en HTML maken lukt wel. Dat is de reden dat veel (grote) bedrijven, met eigen marketing afdelingen, nu heel veel werk zelf doen, waar ze eerst bedrijven als Calanza vroegen ze te helpen. 

Bij de grotere organisaties die wij in onze doelgroep tegenkomen spelen budgetbeperkende maatregelen, met andere woorden: de marketing geldkraan is dichtgedraaid. Dat is makkelijk bezuinigen omdat de impact op de lange(re) termijn toch niet direct zichtbaar is. Op korte termijn geld besparen is vandaag erg zinvol. Niemand wordt ontslagen als hij/zij nu geld bespaard, integendeel. Onze opdrachtgevers krijgen de opdracht het gewoon eerst maar eens zelf te doen. Daar zijn ze tenslotte voor aangenomen op de marketingafdeling. Waar er eerst veel waardering was voor de diensten die wij leverden; de marketing en communicatie plannen werden succesvol uitgevoerd, de marketeer was de held. Nu doen "we" het zelf, later of helemaal niet. 

Omslagmoment

Er komt een moment, ergens de komende maanden, dat opeens weer het besef komt dat we met zijn allen weer in beweging zijn gekomen. Ook dan wordt duidelijk dat wat wij gisteren (of eerder) deden, vandaag eigenlijk al lang niet meer bruikbaar of effectief is. Technisch hetzelfde kunnen is niet voldoende, want dat was 'gisteren' de maatstaf. Vandaag wordt deze vaardigheid al verrijkt met oa. creativiteit, ondernemerschap en visie. Wij zijn dagelijks bezig met dit vak, met deze materie. Dat is de reden dat de oorspronkelijke relatie is ontstaan. Vreemd genoeg is dit besef niet alom aanwezig: de reden van deze blogpost is dit benoemen. Een betoog namens alle "concullega's". Ik durf zelfs te beweren dat bij de keuze marketing inspanning zelf te doen, de winst op korte termijn minimaal is, laat staan de schade voor morgen, los van de verspilde energie en de verslechterde relatie.

  Een leuk artikel van Syntens: Stop de promotiepraat, start de dialoog. Zal het dan eindelijk beginnen? We zijn al jaren met dit onderwerp bezig, maar het bleef toch iets van de toekomst!? De optimalisatie van push/pull is nog lang niet een 'feit', sterker nog, het merendeel van de communicatie is nog steeds 1-richting.

Sociale netwerken zouden kunnen helpen, maar hoe? 

 

Een hele reeks aan blogposts over dit onderwerp plaatste ik in 2006, 2007 en 2008. Eerst heette klantdialoog nog "2.0", nu steeds meer Social media, zie oa.:

• Web 2.0 voor aan de keukentafel
• Focus nou maar op "pull", "push gaat vanzelf wel!
• Community dynamiek, hoe werkt dat nu precies?
• Nieuw trend: Niche Maximization

Ook op het Calanza blog wordt regelmatig over (klant)dialoog geschreven. Een goede zaak dat Syntens dit zo oppakt. Wat mij betreft een stap dichter bij haalbare vooral zichtbare pilots of projecten. Een prachtig draaiboek als handleiding, de combinatie met visie en praktijkervaring brengen de toekomst dichterbij!

 "Spyker koopt Saab". De kranten staan er bol van. Natuurlijk eigenlijk geen nieuws, behalve dat het nu echt een feit is. We zijn allemaal benieuwd wat het gaat betekenen. Gaan straks Saabs op Spykers lijken of andersom. Ik las al een opmerking van een Saab Fan die de 900 in Vintage look nieuw uitgebracht wil zien. Krijgen we een Zweedse invasie in Zeewolde? Niemand weet het nog, we zullen er vanzelf achterkomen. Dergelijke ontwikkelingen worden breed uitgemeten in de pers (in brede zin). Het bestaat tegenwoordig eigenlijk niet meer dat zo'n ontwikkeling cq. verandering aan de (een) doelgroep voorbij gaat. Maar we heten niet allemaal Spyker of Saab (of GM).

Economische ontwikkeling initieert verandering

Er is al erg veel gezegd en geschreven over de economische situatie waarin we ons bevinden. Onderzoek wijst uit dat door daling van bedrijfsresultaat, omzet en/of winst, bedrijven meer geneigt zijn te veranderen dan in een groeiende markt. Men denkt dat deze daling het gevolg is van een "slechter" aanbod, terwijl de ontbrekende vraag natuurlijk eerder de reden is van de nieuwe situatie. Een logische reactie is zelf een veranderingstraject in te zetten. Ontwikkeling vanuit eigen initiatief is makkelijker dan de vraagkant te veranderen. Als bedrijf is het nog steeds niet mogelijk voor een klant te beslissen. Dus, we zoeken het allemaal in interne ontwikkeling. We denken na over ons aanbod, de propositie. Ondertussen speelt "commoditisering" ook een rol. Door productontwikkeling en innovatie van toeleverende partijen (zowel bij producten als diensten) zijn we ook gedwongen zelf te innoveren.

Alle aandacht goed besteed?

Het inzicht in de hierboven beschreven ontwikkeling hebben is cruciaal. Welke oorzaak heeft de omzetdaling? Is onze propositie nog interessant voor de doelgroep? En, wie is onze doelgroep eigenlijk? Is de doelgroep van morgen, dezelfde als die van gisteren. Welke product/dienstvernieuwing is bij ons nodig? En, welke focus kunnen we aanbrengen? In de branches en sectoren die "vooraan" (de plek waar de bezuiniging bij klanten direct voelbaar is) zitten kan je spreken van een "bumpy ride". Vanuit het succesvolle onderdeel van de onderneming is de focus en de aanpassing nog wel te maken. Een groot deel van de beschikbare aandacht en resources wordt daarvoor gebruikt. 

 

Figuur 1 - verandering naar nieuwe propositie vanuit succesvol resterend gedeelte van het aanbod (omzet) 

Weet de doelgroep het ook? 

De lancering van de nieuwe Spyker (Saab) zal op de voet gevolgd gaan worden. Natuurlijk wordt het een hele klus en alles wat makkelijk lijkt hoeft het niet te zijn. Voor het overgrote gedeelte van de andere veranderende bedrijven is het vertellen dat je niet meer "rond" bent, maar "rechthoekig een uitdaging, zonder 'automatische' media aandacht die het gewenste bereik in zich heeft. En dat dat nu rechthoeking zijn voor de doelgroep heel mooi is en dit product of deze dienst erg interessant is omdat het het gevolg is van allerlei goede en gegronde keuzes op basis van ervaring etc. etc. Je merkt het al, een hele klus om het te vertellen, laat staan onderscheidend te zijn. Als het al makkelijk zou lijken, is er nog heel wat te regelen en organiseren. Maar, daarvoor zitten ook mensen klaar die het "makkelijk" laten lijken. Ieder zijn vak....!

Vanuit Calanza zijn we bezig met onderwijsvernieuwing, ondermeer betrokken bij LAMA. Deze groep van organisaties uit bedrijfsleven en onderwijs heeft als doel betrokkenheid te vergroten van alle spelers, partijen rondom onderwijs. Niet alleen scholen, leerkrachten, ook omgeving: overheid, bedrijven, ouders, sport en cultuur. Onderwijs in de huidige vorm stamt uit het pre "2.0" tijdperk. De tijd dat we nog nooit gehoord hadden van "2.0" (dialoog met de doelgroep), laat staan "3.0" (zie hieronder) en zelfs internet alleen nog een wetenschappelijk netwerk was. Kortom, het onderwijs is zwaar verouderd.

• Onderwijs 1.0: de tijd dat de meester (hij - meestal een man - was een van de notabelen van het dorp) voor de klas stond en alle kinderen vertelde hoe het allemaal zat in de wereld. Focus: kennisoverdracht
• Onderwijs 2.0: zitten we nu in. Poging om te vernieuwen vanuit 1.0. Leerkracht (meestal een juf) staat voor de klas, voert de dialoog met de groep. Onderscheidt het niveau van alle kinderen, past het programma - nog wel volgens een curriculum - aan op het tempo van de groep. Biedt daarbij de voorlopers meer stof en kan achterblijvers extra aandacht geven. De maatschappij is eigenlijk al verder en gewend aan de toepassing van internet en social media.
  
• Onderwijs 3.0: Huidige doelstelling, waarbij de laatste stap van 2.0 kan worden overgeslagen. Door internet en bijhorende moderne communicatie technologie is kennisoverdracht geen issue meer. Leerkrachten leren kinderen hoe ze al deze wereldwijd beschikbare kennis kunnen zoeken, vinden en vooral gebruiken. Overgang tussen thuis, school en elders vervaagd. Kinderen kunnen zelf bepalen hoe, wanneer en van wie ze begeleiding nodig hebben (incl. ouders en de netwerken waar zij zich in begeven). Natuurlijk wel met een leerling-volg-systeem. Hierbij is betrokkenheid van de omgeving logisch. Het kind leert, net als ieder mens, zijn hele leven. De school is een plek van samenkomst (NB. vergelijkbaar met bedrijven die "Het Nieuwe Werken" volledig hebben omarmd: kantoor is een plek van samenkomst, niet perse voor werkzaamheden. Deze kunnen overal en altijd worden uitgevoerd).

Ik heb vast iets gemist in de bovenstaande 3 omschrijvingen of het sluit wellicht niet geheel aan bij de realiteit. Dat een dergelijke ontwikkeling in het onderwijs gaat plaatsvinden staat buitenkijf. Wanneer, hoe en in welk tempo is de grote vraag!

Flexibele vakanties

Ik las een artikel in de PS (bijlage van Het Parool van donderdag 14 jan. jl.) een artikel over De School - een moderne basisschool in Zandvoort. Op de website staan een aantal punten, "De School" staat voor:

• flexibele school- en vakantietijden (onderwijs en opvang gaan samen)
• maatwerk voor elke leerling
• een breed onderwijsaanbod
• gelijkwaardigheid in besluitvorming

"Vaste schoolvakanties zijn een overblijfsel uit de tijd dat kinderen moesten meehelpen met het binnenhalen van de oogst; het is een achterhaalt idee. Het past niet bij onze kenniseconomie", aldus de directie. Verderop in het stuk wordt SER voorzitter Rinnooy Kan aangehaald: hij stelde vorig jaar de vaste schoolvakanties als verplichtnummer ter discussie. De School loopt nu nog aan tegen de onderwijsinspectie die zegt enkel de wet uit te moeten voeren. Blijkbaar worden voor de inspectie de lessen op het "verkeerde moment" gegeven, waardoor ze niet meetellen in de jaarlijkse norm van 940uur. De School is 2500uur per jaar open, dus dat hoeft geen probleem te zijn.

Deze aanpak is anders, maar lost ook voor ouders (met 2 banen) heel veel op. Heel veel huishoudens stoeien met het verschil tussen 5 a 6 weken vakantiedagen en de 10 weken vakantie die de kids vrij hebben. Het bovengenoemde Onderwijs 3.0 punt kan hier volledig worden doorgevoerd. Verandering is altijd lastig - zit ook in de aard van het beestje. Ik ben blij dat er beweging zit in deze ontwikkeling, de maatschappij is er klaar voor. Nu leren van dergelijke kleinschalige voorbeelden, kennis met elkaar delen, dialoog opzetten, communicatie op gang brengen en betrokkenen activeren. Innovatie modellen kunnen 1 op 1 worden gebruik, communicatie vraagstukken van de plank. "Let's go...!"

 

 

Iedere leverancier die met een partnerkanaal werkt heeft een programma om zijn partners (of resellers) te ondersteunen.  Grofweg kan je hier drie varianten in onderscheiden:

• Leveren van diensten en middelen (bijvoorbeeld telemarketing of ruimte beschikbaar stellen opdat een partner en seminar kan organiseren)
• Geven van rebates bij een bepaalde omzet of level
• Het ondersteunen van marketingacties van een partner door middelen van marketing (development) funds

Iedere leverancier heeft zo zijn eigen variant, maar omdat ICT leveranciers van origine veelal Amerikaanse bedrijven zijn, hebben ze vaak ook dezelfde soorten programma's. Nu kreeg ik een onderzoek onder ogen dat een beeld geeft van wat partners daar eigenlijk van vinden. En dan toegespitst: willen partners liever rebates of marketing funds hebben.

Cash = king 

Als je bedenkt dat partners veelal MKB bedrijven zijn, kan je de uitkomst wel raden. Cash is king, dus alles wat de marge vergroot, is voor hen het meest wenselijk. Maar dan doemt zich de vraag op of de leverancier hier aan moet toegeven. Het maakt het wel eenvoudig en het lijkt er op dat daarmee het ei van Columbus is gevonden. Uit het onderzoek blijkt tevens dat het simpelweg beschikbaar hebben van marketing funds en uitbetaald worden op vertoon van een factuur als bewijs, al als omslachtig wordt ervaren.

Nijenrode onderzoek heeft bewezen dat iedere euro besteed aan een uitgekiend marketing programma door channel marketeers in samenspraak met partners tot 2 keer meer omzet kan opleveren dan simpelweg rebates weggeven. De crux zit hem in de term "uitgekiend".  Er moet namelijk goed gekeken worden naar de propositie en het onderscheidend vermogen van een partner. Daarnaast moet hulp op marketingvlak laagdrempelig en zo eenvoudig mogelijk zijn om die juiste marketing acties op te starten waar partners het meest profijt van hebben. Alleen dan hebben deze marketing funds effect. Daarnaast heeft een leverancier veelal zijn eigen doelstellingen. Zo worden er campagnes bedacht, nieuwe producten gelanceerd en die zullen toch echt onder de aandacht van klanten gebracht moeten worden. Om dit zonder partners te doen, als deze voor de verkoop verantwoordelijk zijn, is een tijdrovende inspanning en vreet budget.

Channel Marketing rules

Met andere woorden: biedt als leverancier een standaardpakket aan dat zo flexibel is dat het zich aan kan passen aan de propositie van een partner, maar toch die campagnedoelstellingen in zich heeft. Schakel hiervoor specialisten in die een uitgekiende programma voor u kunnen inrichten.

 

Het jaar 2010 staat in het teken van veranderen. Zelfs Amerika icoon ‘Strawberry Shortcake’ moest eraan geloven. Haar o zo schattige uiterlijk maakte plaats voor een hedendaagse hotte Anastasia look-a-like, tot grote afschuw van het Amerikaanse volk. Maar de merchandising gaat inmiddels weer een stuk beter. Ook kleuter ‘Dora the explorer’ staat aan de vooravond van een grote make-over. Haar doelgroep groeit op en zij moet mee.

Zeker in de media/marketing/communicatiebranche is het veranderen of verzuipen. Veranderen doe ik nog altijd graag. Als meisje bijna van 40 merk ik wel dat trendgevoelig zijn steeds ingewikkelder wordt. Het is niet meer perse overal om je heen. Je moet het echt wel opzoeken. Of zoals het eufemistisch wordt genoemd. ‘Nee hoor nu ik ouder ben heb ik mijn eigen stijl ontdekt’. Bull ;-) Mode, trends, stijlen, het lijkt wel of je je piek ergens in je twintiger jaren hebt en met een beetje mazzel nog een stuk de dertiger jaren in.

Kijk maar eens naar het kapsel of de make-up van je moeder. Veel tijdgenoten van mij zullen beamen dat dit in de Dynasty jaren tachtig is blijven steken. Muziek laat het ook zo duidelijk zien. De generatie van mijn ouders is nog van het Rolling Stones tijdperk. Stenen tijdperk bejaarden muziek vond ik dat altijd. Zelf ben ik echter muzikaal inmiddels ook blijven steken in het RoXY tijdperk. Laat ik nu vorig jaar een heel weekend lang al dansend in Paradiso het ‘10 jarig’ overlijden van de RoXY hebben gevierd. Mijn kinderen zijn inmiddels al bijna zover dat ze mij om mijn oubollige muziekkeuze kunnen uitlachen.

Veranderen dus maar weer. Deze keer staat mijn digitale identiteit te springen om een make-over. Tijd om een workshopje te organiseren @ Villa Houtrust. Wanneer de datum bekend is kan je het hier lezen. Ik sta vooraan.

Naar aanleiding van pagina 7 van het Financiële dagblad van vandaag over de ontwikkelingen op de arbeidsmarkt ontstond een interessante discussie bij ons op kantoor. Een aantal ‘prominenten’: Bernard Wientjes (voorzitter van VNO-NCW), Piet Hein Donner (Minister van SZW), Agnus Jongerius (voorzitter FNV) en een aantal lezers geven hun mening over de ontwikkelingen van vandaag en de uitdaging van morgen.

Radicale omslag van krapte van banen naar krapte van mensen
Het generieke onderwerp van al deze beschouwingen is dat er nu weliswaar een schaarste aan werk is, door het huidig economische  klimaat, maar dat het snel zal omslaan naar schaarste aan mensen. Dit wordt binnen een beperkte tijd bereikt, waarbij over de snelheid de meningen iets verdeeld zijn. Volgens Wientjes is vanaf 2014 de krapte definitief. Donner zegt dat de eerste tekenen voor de huidige crisis al zichtbaar waren.

Geopperde oplossingen
We moeten, met zijn allen, nu direct gaan anticiperen op deze toekomstige situatie. Er worden enkele oplossingsrichtingen geoppert. Verhogen van de arbeidsparticipatie, flexibeler werken, betere integratie zakelijk en privé situatie, betere kennisdeling, betere werkprocessen. Allemaal veel genoemde doelstellingen die vandaag ook genoemd worden mbt “Het Nieuwe Werken” en “Vernieuwing in Werk”. We moeten vandaag met zijn allen een beweging maken naar de benodigde situatie voor de toekomst. Daar ligt echter het grote probleem!! Vandaag efficiencyslagen maken en productiviteit vergroten levert ook direct een probleem op. Er is nu te weinig werk. Bedrijven, ook in het MKB, zijn genoodzaakt mensen te laten gaan, weg te sturen omdat er te weinig te doen is en het dus niet op te brengen is. Het kost te veel geld om mensen nog meer niets te laten doen.

Gigantisch dilemma
Aan de ene kant moeten we dus onze organisaties verbeteren en projecten opstarten die werknemers de potentie geeft efficiënter en productiever te laten zijn, en kosten te besparen, etc. Klaar voor de toekomst, want het gaat gebeuren! Maar deze projecten kosten allereerst geld: ook hier gaan de kosten voor de baten uit. Daarbij is op de korte termijn niet voldoende zicht op deze beloofde baten, sterker nog, veel bedrijven vooral in het MKB zitten met ‘samengeknepen billen’. Minder geld uitgeven is vandaag nooit een slechte keuze. Het gevolg is dat er niets gebeurt totdat deze “kip – ei” situatie doorbroken wordt. We willen wel, maar we kunnen niet.

Financiering
Hoe overbruggen we deze korte termijn? Hoe zorgen we ervoor dat (MKB) bedrijven toch dergelijke productiviteitsprojecten kunnen opstarten, zich klaar te maken voor de toekomst, maar tegelijk niet de emmer met de laatste druppels laten overstromen? Gezonde bedrijven hebben het steuntje in de rug nodig om deze stap te kunnen maken. Via MKB subsidie, zonder lange procedures of onhaalbare criteria, wellicht speciaal bedoeld voor deze uitdaging: “vergrijzingsubsidie” (of welke naam ook), kan een oplossing zijn. Toevallig ook in deze editie van het FD, op de voorpagina, zegt oud-bankier Wilco Jiskoot die samen met enkele andere bank coryfeeën een oude investment bank  nieuw leven in gaat blazen: “Een heleboel ondernemers zijn bang om hun financiële positie aan de orde te stellen bij hun bank in deze tijden van kapitaalschaarste.” Als MKB organisatie zijn wij niet uniek. Gewone bedrijfsfinanciering is vandaag de dag ook een lastig verhaal, daar hebben wij zelf ook ervaring mee. Jiskoot en de zijnen komen met een oplossing. Of dit voor deze korte termijn, op deze schaal voldoende oplossing zal bieden betwijfel ik.  Dit is het onderwerp van discussie. Hoe doorbreken we de huidige impasse voor de ontwikkeling naar morgen?

Mijn vriendin gaf haar vriend ‘wed & walk’  cadeau voor zijn verjaardag. Trouwen voor 1 dag Las Vegas Style. Jurk, champagne, alles erop en eraan.  Al haar vriendinnen waren het erover eens dat het een waanzinnig leuk idee was. Mis! Hij had liever een seizoenskaart voor AJAX of een Iphone gekregen. Wanneer leren we elkaar nu eens doorgronden? Vrouwen willen commitment en mannen willen gadgets. Of is dat wel zo?

Vrouwen raken volgens onderzoek steeds meer gadgetgericht. Hoe reageert de markt hierop? Het vervaardigt kleinere, eenvoudigere, rozere varianten van de standaardgadget en denkt daarmee aan de vraag van de vrouw te voldoen. Ook mis. OK, ik ben dol op roze, maar dat betekent niet dat mijn Iphone, auto, camera, Ereader en navigatiesysteem allemaal in zuurstok roze uitvoering, met maximaal 2 knoppen en met Swarovski belegd moeten zijn. Een vrouw stelt andere eisen aan een technische wannahave en wil misschien wel een gadget die in de belevingswereld van de man nooit zal bovenkomen drijven, zoals de ‘purselight’.

Vrouwen zijn in de laatste decennia steeds kapitaalkrachtiger geworden en hebben een drukker leven gekregen. Ze zijn immers bezig met hun carrière, relaties, familie, vriendinnen, sport; probeer dat maar eens te combineren. Moderne elektronische gadgets kunnen hen helpen om op een makkelijke manier meer en efficiënter te communiceren. Gadgets met een sociale functie dus. Om een goed product specifiek voor de vrouw te ontwikkelen, heb je gewoon de input van vrouwen nodig. Dit leidde bijvoorbeeld bij verzekeringsmaatschappij Onna Onna tot een verzekering helemaal alleen voor vrouwen met jawel handtasdekking. Deze (roze) website biedt vrouwen een verzekering waarbij het heilige der heiligen (de handtas) wordt verzekerd tegen diefstal uit de auto. Van de passagiersstoel dan wel te verstaan. Want iedere vrouw kan je vertellen dat ze nooit de auto uitstapt zonder haar handtas.

Het crowdsourcen ligt op veel plekken gewoon voor het oprapen. Het wordt tijd dat meer bedrijven hier gebruik van gaan maken.  De dialoog aangaan. Laat ik dan maar direct hier starten? Welke onderwerpen zou jij hier op deze blog graag terugzien?

Gisterenochtend op de radio: "Het Nieuwe Eten", een campagne van Het Voedingscentrum. Het is ondertussen wel duidelijk dat 2010 het jaar van "Het Nieuwe ...." wordt. Uiteraard allereerst "Het Nieuwe jaar", "Het Nieuwe decennium", maar welke varianten zullen de komende tijd nog voorbij komen? Het Nieuwe Filerijden? Na een afname van het aantal files in 2009, zal bij een aantrekkende economie de filedruk natuurlijk direct weer toenemen. Ik denk dat het echt "niet meer te doen" zal zijn. Natuurlijk zijn alle verwachtingen rondom "Het Nieuwe Werken" hoog gespannen. We zagen de laatste week met de sneeuw dat iedereen opeens prima "nieuw" kon werken. Wat is dat nieuwe werken? Is het wel zo nieuw? En, wat is nieuw?

Ik hoop dat met de wederopstanding van de positieve economische situatie in 2010 ook direct de aanleiding is om "nieuw" te gaan werken. Ik ga nu niet uitleggen wat "Het Nieuwe Werken" is, daar zijn genoeg lijstjes over en mensen die menen het te weten. Er is een hele horde consultants en bedrijven opgestaan het laatste jaar die anderen kunnen helpen met "Het Nieuwe Werken", ook wel HNW afgekort. Vanuit overheidsrichting wordt het ook wel "Vernieuwing in Werk" genoemd. Wie zijn deze mensen? Zoek op Twitter met #HNW of #VIW en er komt een hele lijst met tweets (korte twitter berichtjes) naar voren.

Projecten die leiden tot toepassen en gebruikmaken van Het Nieuwe werken

Genoeg kennis en kunde beschikbaar, genoeg mensen met een mening en een visie. Genoeg bedrijven en consultants die graag helpen. De praktijk leert echter dat het doel te formuleren om te gaan "nieuw werken" en allerlei redenen verzinnen om de business case kloppend te maken niet zo heel lastig is. Er zijn ondertussen een aantal ervaringscijfers bekend, gemiddeld genomen kan "eenvoudig" 10 - 15% verbetering behaald worden. Maar hoe doe je het dan, hoe ga je van start met zo'n project? Want, hoewel bedrijven natuurlijk globaal allemaal op elkaar lijken, het is overal toch net weer iets anders.

Vernieuwing

Het benaderen van een vernieuwingsproject dat leidt tot een invulling en implementatie van "Het Nieuwe Werken", gaat ten minste over 4 assen - zie plaatje hieronder. Door de 4 gebieden te bevragen op de 4 genoemde categorien, krijg je heel snel zicht op het verbeterpotentieel binnen de betreffende organisatie. Het belangrijkste van een dergelijk onderzoek, is het vinden van een bepaalde volgorde. Als de eigen medewerkers betrokken worden ontstaat er ook meteen draagvlak. Dus: belang, prioriteit en draagvlak: de elementen voor een potentieel succesvol verbetertraject.

Niet alleen technologie

Wellicht overbodig te vermelden, ook zichtbaar in het plaatje links, dat het niet alleen om technologie gaat. Iedereen een laptop en een smartphone, alle informatie in de "cloud" en gaan is niet voldoende. Het andere harde tastbare aspect (fysieke) organisatie en de minder tastbare inspiratie en cultuur moeten navenant meegenomen worden. De onderlinge relatie en vooral afhankelijkheden inzichtelijk hebben is cruciaal voor succesvolle verbetertrajecten.

Met of zonder een gedefineerd vervolgproject geeft een dergelijk onderzoek direct houvast voor de verdere aanpak, de te nemen stappen en het potentieel. Er zijn een aantal bedrijven die een "Het Nieuwe Werken" project per definitie starten op deze wijze.  Verder kunnen de behaalde verbeterstappen ook gemeten worden door een onderzoek te herhalen en de resultaten in de tijd met elkaar te vergelijken. Uiteraard kan iedereen gebruik maken van de kennis en ervaring die is verwerkt in het instrument. Laat de drempel om concreet aan de slag te gaan in het jaar 2010 - het jaar van "Het Nieuwe Werken" - u niet weer houden om te starten met een onderzoek, waaruit direct zal blijken waar u en uw organisatie staat en welke beweging u kunt maken.