Vorig jaar won Calanza met Ziggur de Novay Digital Identity Award 2010.

Dit jaar wordt op 9 november de Novay Digital Identity Award uitgereikt voor het beste nieuwe concept of product op het gebied van digitale identiteit. Inzendingen zijn tot 11 oktober welkom.

We hebben allemaal een of meerdere digitale identiteiten. Naarmate we meer online diensten afnemen stijgt dat aantal en wordt de vraag wie nou over welke informatie beschikt steeds complexer. En dan is er nog de digitale sleutelbos, die meer ergernis dan gebruikersgemak oplevert. Daarom ondersteunen IDentity.Next en ICT onderzoeksinstituut Novay met deze award, innovaties die de toekomst van onze digitale identiteiten vormgeven.

De prijs is onderdeel van de IDentity.Next in Den Haag, georganiseerd door de gelijknamige stichting die zich richt op ontwikkelingen rond digitale identiteit. Medeorganisator is EEMA, Europa’s leidende onafhankelijke, non‐profit e‐Identity & Security associatie. De conferentie brengt experts, professionals en industriële partijen samen om te bediscussiëren wat de ontwikkelingen zijn op het gebied van digitale identiteit. Het programma bestaat uit debatten, workshops, presentaties en open sessies over verschillende thema’s. De jury van de Novay Digital IDentity award zoekt dan ook concepten of producten die affiniteit hebben met deze thema’s.

Het eerste thema, 'Social consumer' combineert de laatste ontwikkelingen op het gebied van social commerce (ecommerce met gebruikmaking van sociale media) met usercentric identity. Binnen dit thema zal Gerrit Jan Bloem van Calanza dit jaar een presentatie geven.

'MobileMe' brengt mobiliteit en identiteit samen. Als we onderweg zijn bellen we, sturen we e‐mails en sms‐jes en geven we betaalopdrachten. Het digitale identiteitsvraagstuk wordt in deze context steeds complexer. Wie heeft de controle over informatie en in hoeverre is dat noodzakelijk? En is mijn mobieltje misschien wel het ideale middel om mijn digitale identiteit te beheren?

In 'Private Eye' kijken we vooral naar het privacy aspect. Ervaren we het wel als een probleem? En zo ja, wie moet daar dan iets aan doen? Internet providers, sociale netwerken en overheidsdiensten maken dagelijks gebruik van informatie. Maar waar ligt de regie als het gaat om privacy?

Tot slot staat in 'Ecitizen' de vraag centraal of een single identity voor burgers en werknemers van bedrijven de beste weg is om van de volgende generatie eOverheidsdiensten gebruik te maken. De initiatieven op dit vlak zijn vaak even veelbelovend als controversieel.

Innovatieve concepten, projecten en producten op het gebied van digitale identiteit kunnen tot en met 11 oktober worden ingediend. De inzendingen worden beoordeeld door een jury onder voorzitterschap van Hermen van der Lugt, algemeen directeur van Novay. Criteria zijn innovativiteit (in technologisch zin of qua waardeketen); succes & impact; hoe wordt omgegaan met privacy aspecten en waarde voor gebruikers.

De Novay Digital Identity Award wordt voor de tweede keer uitgereikt. De winnaar van 2010 was Marketing communicatiebureau Calanza met de dienst Ziggur, die internetgebruikers wereldwijd de mogelijkheid geeft zelf te bepalen wat er met hun online profielen en bezittingen moet gebeuren na hun dood. Ziggur voert deze wensen uit en ontzorgt daarmee de nabestaanden van haar gebruikers. Gerrit Jan Bloem van Ziggur over de award: ‘Het was een bevestiging van ons idee over digitale nalatenschap en de oplossing waar wij voor hebben gekozen met onze dienst. Daarnaast heeft het ons in contact gebracht met de internationale community die zich bezig houdt met digitale identiteit en dood‘.

Voor meer informatie, inclusief samenstelling van de jury, factsheet en indienformulier,
zie: http://www.identitynext.eu/award.php

Paniek in de UK en ver daarbuiten bij het zien van het  dode lichaam van een meisje in Google Streetview op de Engelse stoep. Gelukkig bleek het kinderspel en is het meisje Azura Beebeejaun alive & kicking. Het is niet de eerste keer dat er dubieuze beelden opduiken wanneer de Google Streetviewcar voorbijkomt:  ongevallen of mensen met meerdere ledematen, staand plassende vrouwen.

Google vraagt de mensen rond te blijven kijken naar vreemde of onbetamelijke verschijnselen in hun buurt  en deze vooral  te melden bij Google. Op de melding  van het lijk in de straat verwijderde Google Streetview het beeld van  deze straat. Momenteel voldoet de vermelding ‘This image is no longer available’ tot de Google streetviewcar weer is langsgeweest.

Blijkbaar willen mensen geen (al dan niet) dode mensen zien op het internet. Maar hoe zit dan dan met mensen die dood zijn en waarvan de digitale zelf maar blijft rondspoken. De social media profielen,  de youtubevideo’s, de Flickr foto’s… Is dat dan niet pijnlijk om naar te kijken wanneer iemand overleden is.  Is het vervelender om iemand in beeld dood in de straat te zien liggen dan dat je een Facebook friendsuggestion krijgt van een kennis waarvan je weet dat zij overleden is?  Waarom wel foto’s van iemand die dood lijkt van Google Streetview halen, maar niet een Facebook account een ‘overleden’-status geven.

Steeds meer online netwerken realiseren zich gelukkig dat spookaccounts kwetsend kunnen zijn voor nabestaanden en in sommige gevallen niet gunstig voor de overledene. 

Niets is zo eindig als de mens. Alleen is de digitale mens wel oneindig.  We regelen alles, ook voor ons einde. Muziek, kist, wie, wat, waar. Maar wat gebeurt er eigenlijk online? Twitter, Facebook, LinkedIn, vul je eigen rijtje maar aan. We laten bakken vol sporen na op het internet.  

Onlangs gonsde Twitter van Mike’s  @ontmaagding . Mike wist dat zijn einde naderde en blogde een jaar lang over zijn ziekte en zijn naderende einde. Iedereen keek met gemengde gevoelens online mee. Het zelfgekozen moment suprême, de zaterdagmiddag 1400 uur lieten we collectief een klein zuchtje bij zijn laatste tweet.  Mike wist dat zijn einde eraan kwam en wilde zelf zijn eigen laatste boodschap zenden. Hij regelde dat zijn webmaster een door hem opgesteld bericht poste direct na zijn overlijden.

Nu weten de meesten van ons (gelukkig) niet wanneer ons einde gaat naderen.  Wanneer ik nu even snel mijn digitale identiteit in kaart breng, hoop ik niet dat mijn einde te snel nadert. Ik zou net als Mike toch wel ZELF willen bepalen welke sporen ik achterlaat en hoe deze eruit komen te zien. Ik zou niet graag mijn laatste Twitterbericht, of FBupdate laten bepalen hoe mensen mij herinneren. Misschien zou ik wel een afscheidsbericht willen opstellen, of in ieder geval de mensen op LinkedIn willen laten weten dat ik er niet meer ben en dat ze me dus niet meer aan hun netwerk hoeven toevoegen. Misschien kan ik zelfs wel iemand recommenden die ze in plaats van mij kunnen benaderen.

Mijn gedachten slaan op hol. Al die mogelijkheden.  Wat een overload. Je wilt toch niet dat jouw nabestaanden moeten gaan verzinnen wat jij had gewild. Calanza lanceert in september een dienst waarbij je het ZELF bij leven kan regelen. Ik kan niet wachten tot het er is, want Mike’s verhaal komt hard binnen.