Persoonlijk zie ik zaken die op mijn pad komen eerder als kansen om te veranderen dan als problemen. Ja ja ik ben zo’n halfvol glas type. Af en toe krijg ik te horen dat je ook te positief kan zijn. Dat een roze bril mijn sprookjeswereld kleurt. Zelfs mijn kapper zei mij bij mijn laatste knip & kleur beurt dat hij toen hij mij net leerde kennen een onwijze Amerikaan vond (en dat is in Nederland over het algemeen geen compliment). Het vermeende fake-gehalte bleek hem achteraf gelukkig mee te vallen.
Verandering staat in mijn woordenboek dan ook niet onder de sectie vieze woorden. Ik ben er dol op. Het steeds opnieuw ontdekken als een kleuter, je iets eigen maken, je weg ergens in te vinden, je grenzen verleggen. Het houd je fris, alert & jong (om er maar weer eens een thema bij te pakken). Je blijft gedwongen buiten de box denken en je creatieve resources te gebruiken.
Ik kan uit eigen roze ervaring zeggen dat de dingen positief benaderen me ook wel veel leuks op mijn pad brengt. (Nee, dit is geen verkooppraatje van
The Secret). Hoe fijn was het dan ook om vanavond een sessie van
Jan Mulder te hebben gevolgd, die zijn customer hugged, gelooft in geven en in het positieve.
In tijden van (vermeende) crisis wordt het verander-gen ineens meer gewaardeerd. Niet willen vasthouden aan het oude. Mee kunnen veranderen of nog beter vooraf kunnen veranderen. Annemarie van Haringen wijdt er zelfs een hele week aan:
ProActive 2010. Op naar de nieuwe ME!