Niets is zo eindig als de mens. Alleen is de digitale mens wel oneindig.  We regelen alles, ook voor ons einde. Muziek, kist, wie, wat, waar. Maar wat gebeurt er eigenlijk online? Twitter, Facebook, LinkedIn, vul je eigen rijtje maar aan. We laten bakken vol sporen na op het internet.  

Onlangs gonsde Twitter van Mike’s  @ontmaagding . Mike wist dat zijn einde naderde en blogde een jaar lang over zijn ziekte en zijn naderende einde. Iedereen keek met gemengde gevoelens online mee. Het zelfgekozen moment suprême, de zaterdagmiddag 1400 uur lieten we collectief een klein zuchtje bij zijn laatste tweet.  Mike wist dat zijn einde eraan kwam en wilde zelf zijn eigen laatste boodschap zenden. Hij regelde dat zijn webmaster een door hem opgesteld bericht poste direct na zijn overlijden.

Nu weten de meesten van ons (gelukkig) niet wanneer ons einde gaat naderen.  Wanneer ik nu even snel mijn digitale identiteit in kaart breng, hoop ik niet dat mijn einde te snel nadert. Ik zou net als Mike toch wel ZELF willen bepalen welke sporen ik achterlaat en hoe deze eruit komen te zien. Ik zou niet graag mijn laatste Twitterbericht, of FBupdate laten bepalen hoe mensen mij herinneren. Misschien zou ik wel een afscheidsbericht willen opstellen, of in ieder geval de mensen op LinkedIn willen laten weten dat ik er niet meer ben en dat ze me dus niet meer aan hun netwerk hoeven toevoegen. Misschien kan ik zelfs wel iemand recommenden die ze in plaats van mij kunnen benaderen.

Mijn gedachten slaan op hol. Al die mogelijkheden.  Wat een overload. Je wilt toch niet dat jouw nabestaanden moeten gaan verzinnen wat jij had gewild. Calanza lanceert in september een dienst waarbij je het ZELF bij leven kan regelen. Ik kan niet wachten tot het er is, want Mike’s verhaal komt hard binnen.

Social media wat moeten wij ermee? Dat is een vraag die steeds vaker gesteld wordt. Ook aan ons. Wij stellen de vraag ook aan de klanten: "...hebben jullie plannen om social media in te zetten bij communicatie met de/een doelgroep?". In onze Cross-Channel marketing oplossing komt deze vraag standaard aan de orde. Een bepaalde boodschap wordt hierbij vertaald via verschillende contentvormen naar "touchpoints" met de doelgroep: waar wordt de klant aangeraakt? Waar vroeger de aanbieder dat bepaalde, wordt het nu steeds belangrijker de juiste verhouding "push - pull" te vinden. En, dat wordt mede bepaald de klant (doelgroep).Wij gebruiken hiervoor het zelf ontwikkelde Calanza Cross-Channel Grid.

Vissen met chocoladetaart

Ik las een post op Frankwatching over B2B marketing, een artikel van Ingrid Archer. Een betoog over 'de macht bij de doelgroep' en contentmarketing. Deze onderwerpen zijn al vaker beschreven op dit en eerdere blogs. Ik werd geinspireerd door een leuke quote uit een boek dat Ingrid las in een boekwinkel:

" Als je gaat vissen, dan doe je toch ook geen hamburger of chocoladetaart aan het haakje omdat jij het lekker vindt? Die vissen lusten nu eenmaal graag wormpjes en vliegjes...!"

Prachtig geformuleerd! Met de juiste inzet van social media kan je de klantdialoog 'aanzetten' om erachter te komen wat er speelt in de doelgroep. Als je weet wat de "vissen" graag lusten kan je ze lekker voeren!

Als bedrijf moet je er vooral voor zorgen dat je klanten met elkaar laat praten (in de figuur hiernaast de "2" = to): B(usiness) zorgt voor het platform. De verschillende social media die er zijn kunnen hier een rol spelen of voor ingezet worden. Als je als "B" mee gaat praten en vooral gaat meeluisteren, weet je wat er speelt. Je weet wat de vissen zoeken. Dan is het mogelijk een passend aanbod te doen. Dit aanbod kan uit de eigen koker komen of via een business partner geleverd worden. Hierbij wordt de "B" een broker.

Ervoor te zorgen dat ze bij jou komen praten, met of over je komen praten is nog wel lastig. Ook daar kan social media een rol spelen. Verschillende bedrijven zijn in staat hierbij een ondersteunende rol te spelen en een oplossing te bieden. Vertrouwen op eigen kwaliteit, een goed product of een sterke propositie en die duidelijk in het voetlicht plaatsen.

 

Calanza heeft als bedrijf een duidelijke propositie als het gaat om Marketing Services en Channel Marketing. Op dit blog wordt er regelmatig over geschreven, naast posts die ontwikkelingen in de maatschappij beschouwen (zoals op zoveel andere blogs). Vanuit de relatie met onze bestaande klanten hebben we veel kennis en ervaring opgebouwd, die we zowel generiek als specifiek vertalen naar nieuwe klanten in een zelfde doelgroep als de bestaande klanten. Een logische bedrijfsstrategie, waarbij we gelijk druk bezig zijn met propositie innovatie om de maatschappelijke en economische beweging te kunnen volgen, of wellicht zelfs te kunnen sturen...!

 

Concurrentie

Er zijn natuurlijk meer bureaus die zich met soortgelijke diensten richten op dezelfde markt. Zo werkt het nu eenmaal. Er zijn maar heel weinig monopolisten, zeker in de zakelijke dienstverlening. Ik kan er op dit moment geen verzinnen. Wij hebben er, vast net als andere partijen, alle vertrouwen in dat wij onze klanten goed kunnen helpen bij hun vraagstuk. Met onze 3 oplossingen (CrossChannel Marketing, Product Communication en Event Productions) helpen wij onze klanten met communiceren van de eigen (vernieuwde) boodschap naar hun doelgroep. Veel bedrijven zijn in deze economisch mindere tijden bezig met het aanscherpen van de eigen propositie, die daarna ook nog bekend moet worden bij de doelgroep. Hoewel het vaak niet zo gezien wordt, is dat een vak apart. Het lijkt meestal makkelijker dan het is om het goed te doen. Technisch gezien klopt dat ook. De beschikbare tools ondersteunen dat. Zelf e-mails versturen, website-jes bouwen, banners maken, zelfs teksten schrijven en HTML maken lukt wel. Dat is de reden dat veel (grote) bedrijven, met eigen marketing afdelingen, nu heel veel werk zelf doen, waar ze eerst bedrijven als Calanza vroegen ze te helpen. 

Bij de grotere organisaties die wij in onze doelgroep tegenkomen spelen budgetbeperkende maatregelen, met andere woorden: de marketing geldkraan is dichtgedraaid. Dat is makkelijk bezuinigen omdat de impact op de lange(re) termijn toch niet direct zichtbaar is. Op korte termijn geld besparen is vandaag erg zinvol. Niemand wordt ontslagen als hij/zij nu geld bespaard, integendeel. Onze opdrachtgevers krijgen de opdracht het gewoon eerst maar eens zelf te doen. Daar zijn ze tenslotte voor aangenomen op de marketingafdeling. Waar er eerst veel waardering was voor de diensten die wij leverden; de marketing en communicatie plannen werden succesvol uitgevoerd, de marketeer was de held. Nu doen "we" het zelf, later of helemaal niet. 

Omslagmoment

Er komt een moment, ergens de komende maanden, dat opeens weer het besef komt dat we met zijn allen weer in beweging zijn gekomen. Ook dan wordt duidelijk dat wat wij gisteren (of eerder) deden, vandaag eigenlijk al lang niet meer bruikbaar of effectief is. Technisch hetzelfde kunnen is niet voldoende, want dat was 'gisteren' de maatstaf. Vandaag wordt deze vaardigheid al verrijkt met oa. creativiteit, ondernemerschap en visie. Wij zijn dagelijks bezig met dit vak, met deze materie. Dat is de reden dat de oorspronkelijke relatie is ontstaan. Vreemd genoeg is dit besef niet alom aanwezig: de reden van deze blogpost is dit benoemen. Een betoog namens alle "concullega's". Ik durf zelfs te beweren dat bij de keuze marketing inspanning zelf te doen, de winst op korte termijn minimaal is, laat staan de schade voor morgen, los van de verspilde energie en de verslechterde relatie.

  Een leuk artikel van Syntens: Stop de promotiepraat, start de dialoog. Zal het dan eindelijk beginnen? We zijn al jaren met dit onderwerp bezig, maar het bleef toch iets van de toekomst!? De optimalisatie van push/pull is nog lang niet een 'feit', sterker nog, het merendeel van de communicatie is nog steeds 1-richting.

Sociale netwerken zouden kunnen helpen, maar hoe? 

 

Een hele reeks aan blogposts over dit onderwerp plaatste ik in 2006, 2007 en 2008. Eerst heette klantdialoog nog "2.0", nu steeds meer Social media, zie oa.:

• Web 2.0 voor aan de keukentafel
• Focus nou maar op "pull", "push gaat vanzelf wel!
• Community dynamiek, hoe werkt dat nu precies?
• Nieuw trend: Niche Maximization

Ook op het Calanza blog wordt regelmatig over (klant)dialoog geschreven. Een goede zaak dat Syntens dit zo oppakt. Wat mij betreft een stap dichter bij haalbare vooral zichtbare pilots of projecten. Een prachtig draaiboek als handleiding, de combinatie met visie en praktijkervaring brengen de toekomst dichterbij!

Naar aanleiding van pagina 7 van het Financiële dagblad van vandaag over de ontwikkelingen op de arbeidsmarkt ontstond een interessante discussie bij ons op kantoor. Een aantal ‘prominenten’: Bernard Wientjes (voorzitter van VNO-NCW), Piet Hein Donner (Minister van SZW), Agnus Jongerius (voorzitter FNV) en een aantal lezers geven hun mening over de ontwikkelingen van vandaag en de uitdaging van morgen.

Radicale omslag van krapte van banen naar krapte van mensen
Het generieke onderwerp van al deze beschouwingen is dat er nu weliswaar een schaarste aan werk is, door het huidig economische  klimaat, maar dat het snel zal omslaan naar schaarste aan mensen. Dit wordt binnen een beperkte tijd bereikt, waarbij over de snelheid de meningen iets verdeeld zijn. Volgens Wientjes is vanaf 2014 de krapte definitief. Donner zegt dat de eerste tekenen voor de huidige crisis al zichtbaar waren.

Geopperde oplossingen
We moeten, met zijn allen, nu direct gaan anticiperen op deze toekomstige situatie. Er worden enkele oplossingsrichtingen geoppert. Verhogen van de arbeidsparticipatie, flexibeler werken, betere integratie zakelijk en privé situatie, betere kennisdeling, betere werkprocessen. Allemaal veel genoemde doelstellingen die vandaag ook genoemd worden mbt “Het Nieuwe Werken” en “Vernieuwing in Werk”. We moeten vandaag met zijn allen een beweging maken naar de benodigde situatie voor de toekomst. Daar ligt echter het grote probleem!! Vandaag efficiencyslagen maken en productiviteit vergroten levert ook direct een probleem op. Er is nu te weinig werk. Bedrijven, ook in het MKB, zijn genoodzaakt mensen te laten gaan, weg te sturen omdat er te weinig te doen is en het dus niet op te brengen is. Het kost te veel geld om mensen nog meer niets te laten doen.

Gigantisch dilemma
Aan de ene kant moeten we dus onze organisaties verbeteren en projecten opstarten die werknemers de potentie geeft efficiënter en productiever te laten zijn, en kosten te besparen, etc. Klaar voor de toekomst, want het gaat gebeuren! Maar deze projecten kosten allereerst geld: ook hier gaan de kosten voor de baten uit. Daarbij is op de korte termijn niet voldoende zicht op deze beloofde baten, sterker nog, veel bedrijven vooral in het MKB zitten met ‘samengeknepen billen’. Minder geld uitgeven is vandaag nooit een slechte keuze. Het gevolg is dat er niets gebeurt totdat deze “kip – ei” situatie doorbroken wordt. We willen wel, maar we kunnen niet.

Financiering
Hoe overbruggen we deze korte termijn? Hoe zorgen we ervoor dat (MKB) bedrijven toch dergelijke productiviteitsprojecten kunnen opstarten, zich klaar te maken voor de toekomst, maar tegelijk niet de emmer met de laatste druppels laten overstromen? Gezonde bedrijven hebben het steuntje in de rug nodig om deze stap te kunnen maken. Via MKB subsidie, zonder lange procedures of onhaalbare criteria, wellicht speciaal bedoeld voor deze uitdaging: “vergrijzingsubsidie” (of welke naam ook), kan een oplossing zijn. Toevallig ook in deze editie van het FD, op de voorpagina, zegt oud-bankier Wilco Jiskoot die samen met enkele andere bank coryfeeën een oude investment bank  nieuw leven in gaat blazen: “Een heleboel ondernemers zijn bang om hun financiële positie aan de orde te stellen bij hun bank in deze tijden van kapitaalschaarste.” Als MKB organisatie zijn wij niet uniek. Gewone bedrijfsfinanciering is vandaag de dag ook een lastig verhaal, daar hebben wij zelf ook ervaring mee. Jiskoot en de zijnen komen met een oplossing. Of dit voor deze korte termijn, op deze schaal voldoende oplossing zal bieden betwijfel ik.  Dit is het onderwerp van discussie. Hoe doorbreken we de huidige impasse voor de ontwikkeling naar morgen?

Ik werd gisteren via Twitter geattendeerd op een prachtige slideshare presentatie van Gijsbert van der Sleen over een maturity model voor het gebruik en inzet van Social Media. Het komt vast niet alleen doordat ik zelf de laatste tijd veel actiever ben geworden met Social Media, ik heb het idee dat er ook een nieuwe stap in de wereld is gezet. Sinds een paar maanden heb ik een Twitter account, waarmee ik langzaam maar zeker de kracht van leer ontdekken. Nu was ik al niet geheel onbekend met het fenomeen online communities. Zowel op dit Calanza Blog als op het MBLOG van mijn vorige werkgever Magnus en RethinkingMedia schreef ik over onderwerpen rondom community activatie en social media.

Ontvrienden in 2009

Waarom heb ik het idee dat er opeens veel meer gebeurt? Mijn online netwerk is in een nieuwe groeispurt beland. Ik heb op LinkedIn heel lang de regel (mijn regel) gehad, niet over de 500 connecties te gaan. Dat vond ik suf, want dan kon je het niet meer zien.... In het kader van "ontvrienden": het woord van het jaar 2009, heb ik de eerste helft van dit jaar mijn toelatingsregels bij connecties steeds verder moeten aanscherpen. Mijn regel op linkedin is nog steeds dat ik een connectie echt moet kennen, een keer gesproken te hebben, mee samengewerkt of uit studietijd of van school ken, en op straat kan begroeten. Maar ik was behoudend, tot ik Jan Mulder ontmoette. Jan is een Social Media guru met enkele 10duizenden connecties via LinkedIn en oa. Ecademy. Hij vertelde zijn visie over het benutten van de kracht van social media. Waarom zou je de connecties van de connecties die jij hebt niet benutten en verder heeft het gebruik van de 2de graads enorm veel waarde. Zij kennen jou niet persoonlijk, wel via een wederzijdse relatie, en zijn daarom veel eerder bereid een ongezouten mening te geven of verbanden te leggen.

Het ontvrienden in 2009 is bij mij niet gelukt. De meest opvallende nieuwe vrienden en connecties van 2009 - je moet daar natuurlijk wel een onderscheid maken - zijn: mijn dochter (8) op Hyves, mijn vader op Linkedin en mijn 2 tantes op Facebook, los van mijn kleine 100 volgers op Twitter sinds een paar weken. Verder ben ik van net onder de 500 naar 748 connecties op Linkedin gegaan en er komen er wekelijks nog bij. Nog steeds allemaal mensen die ik wel ken (gezien, ontmoet of vaker gesproken).

Uitdaging van vandaag en morgen

Het nieuwe jaar 2010 wordt het jaar van....?  Ondermeer de verdere doorbraak van het gebruiken van Social Media. Ik ben er zelf dagelijks mee bezig, inclusief de vertaling naar concrete toepasbaarheid. Daarom viel mij het Maturity model van Gijsbert me op. Goed toepasbaar en aansprekend: Enterprise Social Media Maturity Model (ESM3).

Een van de meest opvallende slides in deze presentatie: "Gebruik van Social Media is als tienersex. Iedereen wil het doen, maar niemand weet hoe... En als het eindelijk gebeurt is men verrast dat het niet leuker was." Naar een quote van Avinash Kaushik van Google.

Maturity model voor Social Media

In de slides wordt over 3 stadia gesproken:

1. Pionering - verschillende kleinschalige initiatieven op individueel niveau. Informele communicatie en toegang tot informatie.
2. Facilitating - het succes van de pionerings fase wordt omarmd, meer structuur wordt geboden. Inzet wordt onderbouwd door business case.
   
3. Strategic - Enterprise 2.0 (geheel in de DNA - cultuur - van de organisatie verwerkt): kennisdeling, samenwerking en optimale verhouding operatie/innovatie.

Daar langs worden 4 kriteria genoemd ter beoordeling van deze stadia:

1. Value - de waarde voor de gebruiker
   
2. Impact - van de organisatie bij gebruik Social media
   
3. Innovation - hoe de initiatieven bijdragen aan de innovatiekracht van de organisatie
4. Investment - in termen van resource, geld en technologie

En 4 dimensies die de volwassenheid kunnen bepalen:

1. Employee - social media focus en cultuur
   
2. Business - visie en strategie, leiderschap en vertaling naar operatie en besturing
3. Organization - organisatie community, werkprocessen en rapportage/meetbaarheid
4. Technologie - architectuur, platform en tooling

Goed toepasbaar, goed aanpasbaar. Ik werk aan de verdere uitwerking van de verschillende stappen en praktische vertaling van de mogelijke acties. Het biedt een mooi "theoretisch kader" voor het Calanza CrossChannel Communicatie Grid waarbij de daadwerkelijke vertaling richting toepassing(en) voor een organisatie mbt communicatie wordt gemaakt. Hierbij valt een eerder dit jaar gehoorde stelling ook weer beter op zijn plek: een organisatie die het "2.0" denken geadopteerd heeft, zal relatief minder effort hoeven steken in doelgroepcommunicatie. De doelgroep, potentiele klanten en relaties zullen zelf op deze bedrijven afkomen.

Ik wens iedereen een prachtig 2010! Je bent welkom....

 

The Flow, een veelgebruikte term voor als "het lekker" gaat. Het begrip is ooit geïntroduceerd door Csikszentmihalyi, een Hongaarse psycholoog. Hij interviewde mensen die het idee hadden dat alles wat ze deden om een doel te bereiken bijna vanzelf goed ging, alsof een flow (stroom) hen meevoerde. Ik ken het zelf ook uit mijn sportervaring. Ik heb roeiwedstrijden gewonnen en was helemaal niet moe, terwijl je net ong. 6 minuten lang met hartslag tegen 200 veel vermogen heb geleverd. Een erg lekker gevoel!

Daarna nog wel eens: goede strakke ideeen omgezet in hele concrete voorstellen en oplossingen in hele korte tijd met potentieel heeft veel waarde. Als je het gevoel hebt dat de "puzzelstukjes" op zijn plek vallen.

Er zijn ook mensen die niet door hebben in hun eigen Flow te zitten. Die leveren dan voor de omgeving een knappe prestatie op een uniek gebied en denken dat dat 'gewoon' is. Ze doen het zo makkelijk, dat ze denken dat iedereen dat wel zou moeten kunnen. En, vinden het dan ook erg gek dat er zo op gereageerd wordt. De uitdaging voor iedereen natuurlijk te weten wat jouw eigen "FLOW" is. En hoe je die kan benutten....

Begin november las ik een stukje over Emanuelson van Ajax in Het Parool.

Wat interessant was, vond ik, hoe een Flow ontstaat. Of, hoe je in die flow kan komen. Emanuelson zegt: "focus". Csikszentmihalyi heeft een aantal kenmerken benoemd:

• een taak moet het uiterste vergen
• de taak moet niet te moeilijk zijn
• bij de uitvoering moet een beloning volgen

Vertaling naar business, concreet en de praktijk van vandaag

Hoe maken we een vertaling naar ons dagelijks leven? Hoe kunnen we hiermee ons voordeel halen? We zitten, vandaag de dag met de economische situatie, in een tijd dat we er hard voor moeten werken. Het gaat niet zo makkelijk allemaal, althans dat hoor ik van heel veel mensen met wie ik spreek en dat herken ik ook wel! Wat veel bedrijven, maar ook mensen, doen is focussen op waar je goed in bent. Waar je goed in bent, lijkt makkelijk voor jezelf en vind je meestal ook leuk. Dus dat is logisch. Als dat dan ook wat oplevert is het extra leuk. Met een beetje vertaling zijn de 3 hierboven genoemde punten wel in te vullen. Daarnaast is het interessant te kijken of je dit gezamenlijk kan doen, met elkaar, collega's, maar ook met bedrijven onderling. 

Bij Calanza hebben we een concept bedacht dat we "Flow" hebben genoemd. We bieden kleine ondernemingen in hun flow te komen (en te blijven) door de mogelijkheid te bieden "dicht" tegen ons aan te komen zitten, letterlijk. We hebben voor kleine bedrijven en ZZP-ers een aantal werkplekken beschikbaar, waarbij we expliciet zoeken naar onderlinge aanvullendheid. Zo kunnen we ook met elkaar in een gedeelde flow komen tegelijk excelleren in waar je zelf goed in bent.

Begin dit jaar schreef ik op het MBLOG een blogpost over hoe de commerciele omroepen tijdens de bekende series heel irritant aandacht vroegen voor een nieuw programma. Tussen alle reclameblokken door, die ik tegenwoordig stug doorspoel, laten ze keer op keer zien wat er met moderne techniek mogelijk is: over een bestaande stream een soort overlay laten lopen. Ik schreef dat ik zelfs als James Bond fan, het in de James Bond filmmaand, erg vervelend vond steeds weer Daniel Craig door mijn scene van mijn film of serie heen kreeg. Dames en heren van de tv: houd daar nou mee op! Of, geef me de keuze dat ik het niet meer wil zien.

Maar het heeft niet geholpen: ik weet na een of twee keer echt wel dat Beau en Gerard nu "hole in de wall" presenteren, even los van het steenkolen engels. Nu 'snijden' ze tijdens een spannend moment in mijn favourite crime scene serie, een van de spelers uit, duwen hem naar "buiten" en komt Gerard Joling er met zijn hoofd doorheen. Niet een keer, nee, steeds maar weer. Alsof ik daardoor wel naar dat programma ga kijken! Nou, ik dacht het niet.

Waar blijft het gebruik van social media door TV makers? Waarom kan ik niet even naar SBS6 Twitteren dat ik het niet meer wil zien. Waar blijft de mogelijkheid tot interactie met de kijker in de huiskamer? Wanneer kan ik nu eindelijk eens op een van die gekleurde knopjes drukken op de afstandbediening van de UPC setup box . Waarom mogen ze in Belgie tijdens de finale van K2 zoekt K3 wel met de rode knop op Josje stemmen? Dit zijn mooie momenten om met mij en mijn medekijkers in contact te komen! Wij zijn er helemaal klaar voor.

Bijna een jaar eerder, maart 2007, schreef ik over "push en pull" mechanismen. TV is het ultieme medium voor bereik (Push), maar ergens moet de omkering plaatsvinden (naar pull). Als de relevantie is vergroot en het publiek is ultiem "mentaal synchroon" met het aanbod, laat de kijker dan 'terugpraten. De social media van vandaag de dag kunnen worden ingezet (mobiel of "gewoon" online). De mix van de kanalen met elk een eigen doel hebben we al eerder vertaald in het 5B - model. Met de cross-channel marketing oplossing van Calanza maken we de concrete vertaling naar de inzet van de kanalen, met de juiste functie en het juiste mechanisme. 

Laten we dat nu eens wel lekker 'gek' maken!

Vrijdag stond ik op een borrel waar iemand me hallo kwam zeggen met de mededeling dat hij mijn 2 dagen ervoor gelanceerde video's zo leuk vond. Ik was lichtelijk verbaasd aangezien hij als creatief helemaal niet in de Windows 7 hoek zit (onderwerp van de video's). 'Zag je post op LinkdIn' verduidelijkte hij. Degene met wie ik stond te praten vroeg of het  was van de geposte foto's van de shoot die hij gespot had op Facebook. Er stonden blijkbaar geen Twitteraars  in de buurt. In ieder geval geen followers van mij (tamaravw) anders hadden ze het antwoord hierop geweten. Zonder er al teveel woorden aan vuil te maken was iedereen dus op de hoogte van alles en konden we het over leukere zaken gaan hebben. Vakantie bijvoorbeeld. Al wisten mijn Facebookcontacten  al dat ik naar Bali ga, omdat ik wat heb gecrowdsourced op Facebook voor leuke adresjes op Bali. Wat doet Social Media voor de fysieke interactie tussen mensen? Je bent door deze Social Media al op de hoogt van de dagelijkse gang van zaken, dus als je elkaar offline ontmoet kan je je de updatetijd besparen. Heel efficiënt dus. Al die vooroordelen over de ver -ont-socialisering van Social Media & gekluisterd aan het device zitten, lijken zwaar overtrokken.

Voordelen voor offline bijeenkomsten

1. Je kan meer mensen spreken in minder tijd
2. Je kan direct de diepte in want iedereen is al op de hoogte en zo krijgen ontmoetingen een creatiever karakter
3. Je introduceert jezelf makkelijker bij 2e & 3e lijn online en plukt daar offline de vruchten van
4. Genoeg onderwerpen aan te snijden (want die heb je al vooraf via SM gescand)
5. Je kan meerdere communicatieregisters tegelijkertijd opentrekken (twitterend, praten terwijl je pokent met iemand)
6. Je hoeft minder te praten en hebt dus meer tijd om te drinken, te dansen of de deal te sluiten (maar dat hoeft niet perse sociaal te zijn) 

 

Persoonlijk zie ik zaken die op mijn pad komen eerder als kansen om te veranderen dan als problemen. Ja ja ik ben zo’n halfvol glas type. Af en toe krijg ik te horen dat je ook te positief kan zijn. Dat een roze bril mijn sprookjeswereld kleurt.  Zelfs mijn kapper zei mij bij mijn laatste knip & kleur beurt dat hij toen hij mij net leerde kennen een onwijze Amerikaan vond (en dat is in Nederland over het algemeen geen compliment). Het vermeende fake-gehalte bleek hem achteraf gelukkig mee te vallen.
Verandering staat in mijn woordenboek dan ook niet onder de sectie vieze woorden. Ik ben er dol op. Het steeds opnieuw ontdekken als een kleuter, je iets eigen maken, je weg ergens in te vinden, je grenzen verleggen. Het houd je fris, alert & jong (om er maar weer eens een thema bij te pakken). Je blijft gedwongen buiten de box denken en je creatieve resources te gebruiken.

Ik kan uit eigen roze ervaring zeggen dat de dingen positief benaderen me ook  wel veel leuks op mijn pad brengt.  (Nee, dit is geen verkooppraatje van The Secret). Hoe fijn was het dan ook om vanavond een sessie van Jan Mulder te hebben gevolgd, die zijn customer hugged, gelooft in geven en in het positieve.  

In tijden van (vermeende) crisis wordt het verander-gen ineens meer gewaardeerd. Niet willen vasthouden aan het oude. Mee kunnen veranderen of nog beter vooraf kunnen veranderen. Annemarie van Haringen wijdt er zelfs een hele week aan: ProActive 2010. Op naar de nieuwe ME!