Wat een verwrongen beeld krijg je in deze hete zomertijden van Het Nieuwe Werken. De ene tweet ‘In de tuin aan het werk met laptop ipv hark en schoffel #HNW’ , na de andere tweet ‘ Genieten aan het strand laptopje mee #HNW’. Met als hoogtepunt de nieuwste blog op HNWblog ‘Work Naked, Work at Home’. Het lijkt wel of Het Nieuwe Werken staat voor voetbal kijken en in het zonnetje zitten. Met als grootste tweetklacht van Het Nieuwe Werken, dat de zon je laptopscherm onleesbaar maakt als je op een terrasje zit.

Tsja, als ik een werkgever was zou ik in deze tijden niet echt enthousiast raken over Het Nieuwe Werken. De motivatie om mijn bedrijf te transformen naar Het Nieuwe Werken komt zo niet echt bovendrijven. Dit beeld wat in deze zwoele zomer geschetst wordt van voetbalkijkende, cocktaildrinkenende, loungende, in bikini zittende plaatsonafhankelijke werkers, geeft wel een beetje het beeld dat er niet echt heel veel gewerkt wordt.

Je kan het natuurlijk ook anders bekijken. In De Oud Werken Zomers werd er vakantie, een ziekdagje en/ of spijbelmiddagje opgenomen. Nu doen de Nieuwe Werkers hun zomerding en ondertussen of ervoor en erna doen zij hun werkding. Dit kan natuurlijk alleen maar werken als De Nieuwe Bedrijven overstappen op afrekenen op resultaat. Of jij je resultaat in je bikini haalt of met een vuvuzuela in je hand, dat is je eigen verantwoordelijkheid. Als het resultaat er maar komt. Het zou wel aardig zijn als die uitverkorenen die al aan Het Nieuwe Werken zijn ook af en toe een tweetje eruit gooien over hun fantastische resultaten om andere werkgevers te stimuleren ook over te stappen naar Het Nieuwe Werken.

In mijn Dutch Cowboys iPhone app kwam ik een post tegen van een cowgirl waar mijn broek figuurlijk van afzakte.  Het onderwerp was (a)sociale media. “Als je constant bezig bent met je online aanwezigheid, wat doet dit dan met je ‘fysieke’ aanwezigheid? Worden we niet met z’n alle dan een beetje asociaal?” Het eindigde dan ookmet de call2action:

Zullen we niet af en toe allemaal een ‘social media zondag’ houden, lekker rustig en aandacht voor de omgeving. Even niet online even niet (a)social.

 OK, toegegeven, ik ben iPhone verslaafde eerste orde. De appstore heeft op mij hetzelfde effect als Antonia by Yvette in de 9 straatjes. Ofwel likkebaardend langs de etalage fietsen. Mijn iPhone en ik zijn net als Bassie en Adriaan. Zie je Bassie gaan, dan komt Adriaan eraan. Mijn mail, mijn social media, mijn informatiebehoefte op maat,  de locatie van mijn geparkeerde auto (geen overbodige luxe als je in de Jordaan woont), foto’s en video’s maken en die vervolgens delen en natuurlijk ook lekker ouderwets SMSen en bellen.  De momenten dat ik m niet vasthoud, ligt hij toch zeker op tafel of op mijn nachtkastje.

Wat is nu eigenlijk de definitie van asociaal? ‘Het geen rekening houden met anderen’ aldus de dikke (online)Vandale. Het verwarrende hier is natuurlijk dat je mischien geen rekening houdt met de de persoon met wie je in een restaurant fysiek aan tafel zit, maar dat je wel even je fysieke collega uit de brand helpt door een kort antwoord op zijn mail te geven. De hele generatie Einstein en die van daarna zal zich afvragen wat nu eigenlijk het probleem is. Zij die al MNSend geboren zijn en al multitaskend een enorme hoeveelheid social skills vol aandacht uit hun hoed toveren met de  wetenschap wie hun vrienden zijn en wie hun contacten. Zij voor wie het Nieuwe Werken gewoon het ‘normale werken’ is. Zij kijken met lede ogen hoe de generaties voor hen vol angst het fenomeen Social Media in hun al gesettelde leventjes proberen te implementeren. “Hoe moet dan dat met privacy’?, “Waar haal ik daar de tijd voor vandaan?” en “hoe moet dat dan met de ‘quality time’?”

Zoals men vroeger ook riep dat de boekdrukkunst een gevaar met zich meebracht, men de (vaste)  telefoon wantrouwig bekeek toen deze geboren werd om maar niet te spreken van de komst van de cinema en televisie. Hel en verdoemenis zou het ons alleen brengen.

Het zit em er natuurlijk in dat wij van voor de generatie Einstein niet gewend zijn om te multitasken. Y is zijn niet zoals de generatie X individualistisch, maar collectivistisch ingesteld. Dus waarschijnlijk wordt de asociale factor er gewoon uitgemuteerd, wanneer de generatie X het loodje legt. Of natuurlijk wanneer wij  (ook ik ben een Xer) de Yfactor multidisciplinair denken a la Albert Einstein overnemen en deze onze nieuwe Xfactor maken.  Mijn zondag is in ieder geval voor het ontbijt al goed gestart met met kids aan de keukentafel. Ik bloggend en zij kleiend. Heel gezellig.

Calanza heeft als bedrijf een duidelijke propositie als het gaat om Marketing Services en Channel Marketing. Op dit blog wordt er regelmatig over geschreven, naast posts die ontwikkelingen in de maatschappij beschouwen (zoals op zoveel andere blogs). Vanuit de relatie met onze bestaande klanten hebben we veel kennis en ervaring opgebouwd, die we zowel generiek als specifiek vertalen naar nieuwe klanten in een zelfde doelgroep als de bestaande klanten. Een logische bedrijfsstrategie, waarbij we gelijk druk bezig zijn met propositie innovatie om de maatschappelijke en economische beweging te kunnen volgen, of wellicht zelfs te kunnen sturen...!

 

Concurrentie

Er zijn natuurlijk meer bureaus die zich met soortgelijke diensten richten op dezelfde markt. Zo werkt het nu eenmaal. Er zijn maar heel weinig monopolisten, zeker in de zakelijke dienstverlening. Ik kan er op dit moment geen verzinnen. Wij hebben er, vast net als andere partijen, alle vertrouwen in dat wij onze klanten goed kunnen helpen bij hun vraagstuk. Met onze 3 oplossingen (CrossChannel Marketing, Product Communication en Event Productions) helpen wij onze klanten met communiceren van de eigen (vernieuwde) boodschap naar hun doelgroep. Veel bedrijven zijn in deze economisch mindere tijden bezig met het aanscherpen van de eigen propositie, die daarna ook nog bekend moet worden bij de doelgroep. Hoewel het vaak niet zo gezien wordt, is dat een vak apart. Het lijkt meestal makkelijker dan het is om het goed te doen. Technisch gezien klopt dat ook. De beschikbare tools ondersteunen dat. Zelf e-mails versturen, website-jes bouwen, banners maken, zelfs teksten schrijven en HTML maken lukt wel. Dat is de reden dat veel (grote) bedrijven, met eigen marketing afdelingen, nu heel veel werk zelf doen, waar ze eerst bedrijven als Calanza vroegen ze te helpen. 

Bij de grotere organisaties die wij in onze doelgroep tegenkomen spelen budgetbeperkende maatregelen, met andere woorden: de marketing geldkraan is dichtgedraaid. Dat is makkelijk bezuinigen omdat de impact op de lange(re) termijn toch niet direct zichtbaar is. Op korte termijn geld besparen is vandaag erg zinvol. Niemand wordt ontslagen als hij/zij nu geld bespaard, integendeel. Onze opdrachtgevers krijgen de opdracht het gewoon eerst maar eens zelf te doen. Daar zijn ze tenslotte voor aangenomen op de marketingafdeling. Waar er eerst veel waardering was voor de diensten die wij leverden; de marketing en communicatie plannen werden succesvol uitgevoerd, de marketeer was de held. Nu doen "we" het zelf, later of helemaal niet. 

Omslagmoment

Er komt een moment, ergens de komende maanden, dat opeens weer het besef komt dat we met zijn allen weer in beweging zijn gekomen. Ook dan wordt duidelijk dat wat wij gisteren (of eerder) deden, vandaag eigenlijk al lang niet meer bruikbaar of effectief is. Technisch hetzelfde kunnen is niet voldoende, want dat was 'gisteren' de maatstaf. Vandaag wordt deze vaardigheid al verrijkt met oa. creativiteit, ondernemerschap en visie. Wij zijn dagelijks bezig met dit vak, met deze materie. Dat is de reden dat de oorspronkelijke relatie is ontstaan. Vreemd genoeg is dit besef niet alom aanwezig: de reden van deze blogpost is dit benoemen. Een betoog namens alle "concullega's". Ik durf zelfs te beweren dat bij de keuze marketing inspanning zelf te doen, de winst op korte termijn minimaal is, laat staan de schade voor morgen, los van de verspilde energie en de verslechterde relatie.

Naar aanleiding van pagina 7 van het Financiële dagblad van vandaag over de ontwikkelingen op de arbeidsmarkt ontstond een interessante discussie bij ons op kantoor. Een aantal ‘prominenten’: Bernard Wientjes (voorzitter van VNO-NCW), Piet Hein Donner (Minister van SZW), Agnus Jongerius (voorzitter FNV) en een aantal lezers geven hun mening over de ontwikkelingen van vandaag en de uitdaging van morgen.

Radicale omslag van krapte van banen naar krapte van mensen
Het generieke onderwerp van al deze beschouwingen is dat er nu weliswaar een schaarste aan werk is, door het huidig economische  klimaat, maar dat het snel zal omslaan naar schaarste aan mensen. Dit wordt binnen een beperkte tijd bereikt, waarbij over de snelheid de meningen iets verdeeld zijn. Volgens Wientjes is vanaf 2014 de krapte definitief. Donner zegt dat de eerste tekenen voor de huidige crisis al zichtbaar waren.

Geopperde oplossingen
We moeten, met zijn allen, nu direct gaan anticiperen op deze toekomstige situatie. Er worden enkele oplossingsrichtingen geoppert. Verhogen van de arbeidsparticipatie, flexibeler werken, betere integratie zakelijk en privé situatie, betere kennisdeling, betere werkprocessen. Allemaal veel genoemde doelstellingen die vandaag ook genoemd worden mbt “Het Nieuwe Werken” en “Vernieuwing in Werk”. We moeten vandaag met zijn allen een beweging maken naar de benodigde situatie voor de toekomst. Daar ligt echter het grote probleem!! Vandaag efficiencyslagen maken en productiviteit vergroten levert ook direct een probleem op. Er is nu te weinig werk. Bedrijven, ook in het MKB, zijn genoodzaakt mensen te laten gaan, weg te sturen omdat er te weinig te doen is en het dus niet op te brengen is. Het kost te veel geld om mensen nog meer niets te laten doen.

Gigantisch dilemma
Aan de ene kant moeten we dus onze organisaties verbeteren en projecten opstarten die werknemers de potentie geeft efficiënter en productiever te laten zijn, en kosten te besparen, etc. Klaar voor de toekomst, want het gaat gebeuren! Maar deze projecten kosten allereerst geld: ook hier gaan de kosten voor de baten uit. Daarbij is op de korte termijn niet voldoende zicht op deze beloofde baten, sterker nog, veel bedrijven vooral in het MKB zitten met ‘samengeknepen billen’. Minder geld uitgeven is vandaag nooit een slechte keuze. Het gevolg is dat er niets gebeurt totdat deze “kip – ei” situatie doorbroken wordt. We willen wel, maar we kunnen niet.

Financiering
Hoe overbruggen we deze korte termijn? Hoe zorgen we ervoor dat (MKB) bedrijven toch dergelijke productiviteitsprojecten kunnen opstarten, zich klaar te maken voor de toekomst, maar tegelijk niet de emmer met de laatste druppels laten overstromen? Gezonde bedrijven hebben het steuntje in de rug nodig om deze stap te kunnen maken. Via MKB subsidie, zonder lange procedures of onhaalbare criteria, wellicht speciaal bedoeld voor deze uitdaging: “vergrijzingsubsidie” (of welke naam ook), kan een oplossing zijn. Toevallig ook in deze editie van het FD, op de voorpagina, zegt oud-bankier Wilco Jiskoot die samen met enkele andere bank coryfeeën een oude investment bank  nieuw leven in gaat blazen: “Een heleboel ondernemers zijn bang om hun financiële positie aan de orde te stellen bij hun bank in deze tijden van kapitaalschaarste.” Als MKB organisatie zijn wij niet uniek. Gewone bedrijfsfinanciering is vandaag de dag ook een lastig verhaal, daar hebben wij zelf ook ervaring mee. Jiskoot en de zijnen komen met een oplossing. Of dit voor deze korte termijn, op deze schaal voldoende oplossing zal bieden betwijfel ik.  Dit is het onderwerp van discussie. Hoe doorbreken we de huidige impasse voor de ontwikkeling naar morgen?

Ik werd gisteren via Twitter geattendeerd op een prachtige slideshare presentatie van Gijsbert van der Sleen over een maturity model voor het gebruik en inzet van Social Media. Het komt vast niet alleen doordat ik zelf de laatste tijd veel actiever ben geworden met Social Media, ik heb het idee dat er ook een nieuwe stap in de wereld is gezet. Sinds een paar maanden heb ik een Twitter account, waarmee ik langzaam maar zeker de kracht van leer ontdekken. Nu was ik al niet geheel onbekend met het fenomeen online communities. Zowel op dit Calanza Blog als op het MBLOG van mijn vorige werkgever Magnus en RethinkingMedia schreef ik over onderwerpen rondom community activatie en social media.

Ontvrienden in 2009

Waarom heb ik het idee dat er opeens veel meer gebeurt? Mijn online netwerk is in een nieuwe groeispurt beland. Ik heb op LinkedIn heel lang de regel (mijn regel) gehad, niet over de 500 connecties te gaan. Dat vond ik suf, want dan kon je het niet meer zien.... In het kader van "ontvrienden": het woord van het jaar 2009, heb ik de eerste helft van dit jaar mijn toelatingsregels bij connecties steeds verder moeten aanscherpen. Mijn regel op linkedin is nog steeds dat ik een connectie echt moet kennen, een keer gesproken te hebben, mee samengewerkt of uit studietijd of van school ken, en op straat kan begroeten. Maar ik was behoudend, tot ik Jan Mulder ontmoette. Jan is een Social Media guru met enkele 10duizenden connecties via LinkedIn en oa. Ecademy. Hij vertelde zijn visie over het benutten van de kracht van social media. Waarom zou je de connecties van de connecties die jij hebt niet benutten en verder heeft het gebruik van de 2de graads enorm veel waarde. Zij kennen jou niet persoonlijk, wel via een wederzijdse relatie, en zijn daarom veel eerder bereid een ongezouten mening te geven of verbanden te leggen.

Het ontvrienden in 2009 is bij mij niet gelukt. De meest opvallende nieuwe vrienden en connecties van 2009 - je moet daar natuurlijk wel een onderscheid maken - zijn: mijn dochter (8) op Hyves, mijn vader op Linkedin en mijn 2 tantes op Facebook, los van mijn kleine 100 volgers op Twitter sinds een paar weken. Verder ben ik van net onder de 500 naar 748 connecties op Linkedin gegaan en er komen er wekelijks nog bij. Nog steeds allemaal mensen die ik wel ken (gezien, ontmoet of vaker gesproken).

Uitdaging van vandaag en morgen

Het nieuwe jaar 2010 wordt het jaar van....?  Ondermeer de verdere doorbraak van het gebruiken van Social Media. Ik ben er zelf dagelijks mee bezig, inclusief de vertaling naar concrete toepasbaarheid. Daarom viel mij het Maturity model van Gijsbert me op. Goed toepasbaar en aansprekend: Enterprise Social Media Maturity Model (ESM3).

Een van de meest opvallende slides in deze presentatie: "Gebruik van Social Media is als tienersex. Iedereen wil het doen, maar niemand weet hoe... En als het eindelijk gebeurt is men verrast dat het niet leuker was." Naar een quote van Avinash Kaushik van Google.

Maturity model voor Social Media

In de slides wordt over 3 stadia gesproken:

1. Pionering - verschillende kleinschalige initiatieven op individueel niveau. Informele communicatie en toegang tot informatie.
2. Facilitating - het succes van de pionerings fase wordt omarmd, meer structuur wordt geboden. Inzet wordt onderbouwd door business case.
   
3. Strategic - Enterprise 2.0 (geheel in de DNA - cultuur - van de organisatie verwerkt): kennisdeling, samenwerking en optimale verhouding operatie/innovatie.

Daar langs worden 4 kriteria genoemd ter beoordeling van deze stadia:

1. Value - de waarde voor de gebruiker
   
2. Impact - van de organisatie bij gebruik Social media
   
3. Innovation - hoe de initiatieven bijdragen aan de innovatiekracht van de organisatie
4. Investment - in termen van resource, geld en technologie

En 4 dimensies die de volwassenheid kunnen bepalen:

1. Employee - social media focus en cultuur
   
2. Business - visie en strategie, leiderschap en vertaling naar operatie en besturing
3. Organization - organisatie community, werkprocessen en rapportage/meetbaarheid
4. Technologie - architectuur, platform en tooling

Goed toepasbaar, goed aanpasbaar. Ik werk aan de verdere uitwerking van de verschillende stappen en praktische vertaling van de mogelijke acties. Het biedt een mooi "theoretisch kader" voor het Calanza CrossChannel Communicatie Grid waarbij de daadwerkelijke vertaling richting toepassing(en) voor een organisatie mbt communicatie wordt gemaakt. Hierbij valt een eerder dit jaar gehoorde stelling ook weer beter op zijn plek: een organisatie die het "2.0" denken geadopteerd heeft, zal relatief minder effort hoeven steken in doelgroepcommunicatie. De doelgroep, potentiele klanten en relaties zullen zelf op deze bedrijven afkomen.

Ik wens iedereen een prachtig 2010! Je bent welkom....

 

Vorige week een radiointerview met iemand van makelaar Jones Lang Lasalle over een pas gepubliceerd artikel met de titel: "Fundamentele verandering van binnenstedelijke winkelstraten zet door". Winkelstraten gaan er heel anders uitzien. Veel meer 'single brand' shops. Ik stel me dan iets voor vergelijkbaar met "Batavia stad" in Lelystad, waar je eigenlijk ook een soort factory outlet winkels hebt. Bij Rosada ben ik nog nooit geweest, maar dat deze trend lijkt door te zetten in het gewone winkel gedeelte van steden klinkt niet heel onlogisch.

Onderscheid vermogen

De grote uitdaging voor de winkeliers zit 'm in het onderscheidend vermogen! Hoe zorg je nu dat het winkelend publiek juist bij jou in de shop komt? Eigenlijk zijn alle winkels conceptueel hetzelfde en nog steeds heel traditioneel ingericht. Ik denk dan even vooral aan de kleding- of schoenenzaken. Natuurlijk is nieuwe technologie wel al iets doorgedrongen, maar heel revolutionair is het nog niet. Hier een daar een LCD scherm, onder het mom van "narrowcasting", pogen een dynamisch content aanbod te leveren. Veel verder dan een repeterende video zonder geluid komt men meestal niet.

Retailers vinden het nog steeds lastig het hele proces van een consument te vatten en daarop aan te haken. Winkelinnovaties vinden vooral nog plaats vanuit een rendements gedachte: het is goed voor de ondernemers, nog niet voor de consument zelf. Terwijl juist daar de grote winst te behalen valt! Een tijdje geleden bracht Albert Heijn een proef met de voorloper van de handscanner, die nu in de nieuwe Albert Heijn winkels gebruikt kan worden. Leuk! Maar natuurlijk vooral voor Albert Heijn zelf. Waar blijft de mogelijkheid om niet alleen "op te scannen" (alles wat ik in mijn wagentje gooi, eerst te scannen), maar ook "af te scannen". Met "afscannen" kan ik mijn boodschappenlijst uploaden naar de scanner en wordt afgevinkt op het moment dat ik het artikel scan. Zo kan ik zien of ik niets vergeten ben, maar zo is het ook mogelijk om "tips en trucs" toe te voegen (lees: shopping advies). Innovaties in de winkel moeten gaan over "Beleving en Gemak" voor de consument!!!

Pratende paskamers

Terug naar de kledingwinkels in de veranderende winkelstraten. Al even geleden sprak ik met een kledingbedrijf met meerdere merken. Zij wilden een nieuw A-label in de markt zetten. Maar de vraag was: "Hoe gaan we dat nu onderscheidend doen..?" Zomaar een nieuwe winkel in het bekende rijtje in een straat, was eigenlijk geen optie. Een revolutionair concept werd ontwikkeld. De opzet is:

• minder volle winkels
• meer grotere paskamers op een betere plek in de winkel
• alle kleding labelen met RFID tag
  
• meer spiegels met interactie mogelijkheid
• directe koppeling met locale en centrale voorraad systeem (incl. POS - kassa integratie)
• koppeling met e-Commerce functie in de winkel

Winkelend publiek kan via de interactieve spiegels kijken of een bepaald kledingstuk in andere (eigen) maat of andere kleur wellicht ook beschikbaar is en gelijk vragen (aan de spiegel) waar en of het op de betreffende locatie gepast kan worden.  Op het moment dat de klant met kleding de paskamer in gaat, die evt. ook ruimte biedt om met een 2-de persoon te kijken, reageert de paskamerspiegel op de meegebrachte kleding. Na optionele vragen over stijl, smaak en voorkeur (dmv. het kiezen tussen 2 foto's of korte video's), krijgt de klant direct persoonlijk advies over combinaties met andere kleding, kleur en wat andere mensen doen: recommendations. 

Iemand kan direct online verbinding leggen met vriendinnen/vrienden/echtgenoot/etc.: de spiegel stuurt een foto (MMS), link (Flickr) of direct Tweet naar mensen uit de contactlijst van de mobiele telefoon (via Bluetooth beschikbaar), die de paskamer heeft herkent. Bij toenemende bandbreedte (de verglazende stad), kan een realtime videostream worden opgezet. De kennissen kunnen (evt. anoniem) op afstand beoordelen of het leuke nieuwe rokje of spijkerbroek wellicht niet toch te strak zit, de hakken te laag zijnof het truitje te dik maakt.

Zo wordt de winkelbeleving "opgerekt" buiten de muren van de winkel, interactief gemaakt, en verrijkt met allerlei beschikbaar marketing materiaal (via die vragen in de paskamer). Als laatste uitgebreide optie op het concept "winkelen" kan de klant de artikelen in de winkel online kopen. Zo kan de nieuwe kleding daar direct gekocht worden, maar via de e-Commerce distributie op een dag naar keuze later 'gewoon' thuis bezorgd worden. Zo hoef je als shopper niet met tassenvol door de stad te lopen en kan je makkelijker nog even wat eten, een bioscoopje pakken of 's avonds nog even uitgaan. Dat laatste is wellicht voor de sterk groeiende "babyboom" generatie (je weet wel, die mensen met veel tijd en veel geld) niet heel relevant. Maar het maakt de algehele "shopping experience" wel veel beter!

 

 

In 1994 kreeg ik Internet en mijn eerste e-mailadres. Ik e-mailde me gek en vond mezelf toen helemaal hip. Als ik de innovatietheorie van Rogers had gekend, had ik mezelf een innovator genoemd. Nu weet ik wel beter. Ik maakte wel gebruik van redelijk innovatieve technologie (en ook dat valt te bezien, e-mail en Internet bestonden natuurlijk al veel langer), maar ik maakte absoluut geen gebruik van de nieuwe mogelijkheden.

 In die tijd hadden mijn e-mails bijvoorbeeld qua opzet nog erg veel weg van brieven. Nog net geen “Amsterdam, 14 november 1997” rechtslijnend boven een mail (kon dat eigenlijk al, rechts uitlijnen?). Maar wel nette lange zinnen en een complete aanhef en afsluiting. Terwijl dat laatste natuurlijk helemaal niet nodig is. Voor wie de mail bestemd is en van wie hij komt, is allang duidelijk. Het heeft erg lang geduurd voor ik – net als de rest van de e-mailende wereldbevolking – mij tot de kern ging beperken. De komst van SMS in combinatie met mijn lichte afkeer van telefoneren heeft daar trouwens flink bij geholpen.

De komst van Twitter heeft, net als e-mail destijds, mijn wereld op zijn kop gezet. Ik heb een nieuwe kunstvorm ontdekt. In de boeken die ik lees, doemen juweeltjes van Tweets op. Mijn oude passie – het lezen en herlezen van Nederlandse literatuur (‘De ontdekking van de hemel’ bijvoorbeeld twee keer achter elkaar) – is tot hobby gedegradeerd. Ik heb een nieuwe passie. Ik Twitter booktweetz* en ik voel me weer super innovatief. Maar ik ben wel ouder, bescheidener en vooral wijzer dan in 1994. Mijn gepercipieerde Rogers stadium is nu dat van early adopter. 

Ach ja… over vijftien jaar weet ik dat ik nu nog niet een derde van de mogelijkheden van Twitter gebruik. En dat ik gewoon tot de ouwe vertrouwde early of late majority behoor.  

*Booktweetz zijn citaten van maximaal 140 karakters uit de (Nederlandse) literatuur. Zoals: Caesarion - Tommy Wieringa "Toen ik gedoopt werd vielen haar nepwimpers af. Verder geen bijzonderheden."

 

"Wil jij mijn Hyves-vriend zijn?" Niemand kijkt meer verbaasd op bij het horen van deze vraag. En we hyven niet alleen, nee we linkedinnen, youtuben, partyflocken... De afgelopen jaren zijn er talloze online communities opgericht en het bestaan van deze netwerken is niet meer weg te denken uit het digitale straatbeeld. Uit onderzoek van Ruigrok|NetPanel blijkt dat maar liefst 59 procent van de Nederlanders lid is van één of meer communities. In 2007 was dat nog 41 procent. Waarom is online netwerken zo populair? Wat voor soorten netwerken zijn er te vinden? En hoe kunnen ondernemers inspelen op de virtuele groepsdrang?  

Gluren en begluurd worden

Stond web 1.0 vooral in het teken van geboden informatie, bij web 2.0 draait het om informatie delen en in contact staan met elkaar. Het gevolg hiervan is dat ons offline leven en onze online bezigheden steeds meer verstrengeld raken. Zo sturen we een krabbel op Hyves om een etentje te plannen, uploaden we een video op YouTube van de vakantie in Italië en maken we een zakelijke afspraak naar aanleiding van een ontmoeting op LinkedIn. Met de komst van communities staat allerlei persoonlijke informatie online en is het mogelijk om middels een paar muisklikken een kijkje te nemen in iemands privéleven. De stoutste droom van elke voyeur.  

Maar waarom maken we massaal profielen aan – al dan niet 'gepimpt' – op diverse sociale netwerken? Er zijn verschillende redenen te noemen, waarvan het profileren van jezelf, communiceren met vrienden en onbekenden en interessante content of mensen ontdekken de belangrijkste zijn. Zo wordt Schoolbank.nl voornamelijk gebruikt om oud-klasgenoten terug te vinden (communiceren) en verenigt men zich op Digg om favoriet materiaal op het web te delen (interessante content ontdekken).  

Voor elk wat wils

Over elk mogelijk onderwerp is wel een online platform te vinden. Wat dacht je van MatchADream.com waar mensen hun dromen vergelijken of CHAOS - Citizens Hanging Around Obama Sign - waar men waakt over een Obama-bord. Een initiatief van een zestienjarige jongen nadat het supportbord meerdere malen uit zijn tuin werd gestolen. Toch zijn alle communities volgens het Markus Model terug te brengen tot drie categorieën: sociaal, professioneel en commercieel.  

Sociaal

My Space, Hyves en Facebook zijn voorbeelden van sociale communities. Het delen van profielen, foto's en video's speelt hier een grote rol. Maar ook themacommunities, waar een bepaald onderwerp centraal staat, behoren tot de categorie 'sociaal'. Denk hierbij aan Marketingfacts waar gediscussieerd wordt over interactieve marketing en Studenten.net waar het studentenleven wordt uitgelicht.  

Professioneel

Interne, expert- en onderwijscommunities vallen onder de noemer professioneel. Interne communities zijn bedoeld om de interne communicatie binnen een organisatie te verbeteren en bedrijfsinformatie te ontsluiten. LinkedIn behoort met een miljoen Nederlandse leden tot de grootste expertcommunity in Nederland en geeft mensen de kans zich zakelijk te verenigen. Een voorbeeld van een onderwijscommunity is Blackboard van hogeschool INHolland waar een online lesomgeving gecreëerd wordt.  

Commercieel

Commerciële netwerken bestaan uit business- en consumentencommunities en worden in het leven geroepen door bedrijven. Beide communities hebben als doel om hun doelgroep – hetzij bedrijven, hetzij consumenten - bij de organisatie te betrekken wat uiteindelijk zal leiden tot hogere verkoopcijfers.  

In de roos

Dat het aanbod van online communities legio is, staat vast. Consumenten gaan massaal met de billen bloot en alle informatie ligt op een online presenteerblaadje. Nog nooit eerder was het zo gemakkelijk om gericht te adverteren. Zo biedt LinkedIn de mogelijkheid om een advertentie te targetten op basis van diverse werkgerelateerde variabelen als branche en functie, maar ook het aantal connecties. En kun je op Hyves adverteren op basis van demografische gegevens. Ook het gebruik van 'SocialAds' behoort tot de mogelijkheden. Zo kan de eigenaar van een profielpagina op Facebook bepalen van welke merken hij de 'brand advocate' wil zijn. Zegt hij affiniteit te hebben met Dell, dan kunnen de marketeers van Dell deze bannerruimte kopen voor hun reclameboodschap.  

Naast profile targetting op communities met een brede doelgroep kan er op themacommunities eenvoudig gericht geadverteerd worden. Zo zal een advertentie van een kinderdagverblijf prima tot zijn recht komen op het platform Tips voor werkende ouders en is de kans dat op Flickr een advertentie voor de nieuwste Nikon-camera een schot in de roos is groot.  

Virtueel sparren

Maar niet alleen de toegang tot gegevens biedt kansen. Online communities maken het ook mogelijk om virtueel te sparren met potentiële klanten. Niet geheel onbelangrijk in een tijd waarin de markt verzadigd is en de consument steeds kritischer ten opzichte van producten en diensten. Digitale binding en nuttige feedback kunnen dan zeker geen kwaad. "De klant moeten gezien worden als een serieuze gesprekspartner, hij brengt immers geld in het laatje. Door de dialoog aan te gaan kom je erachter wat de klant vindt en kun je hier slim op inspelen", vindt Tamara van Witzenburg van marketingcommunicatiebureau Calanza.  

Om een relatie op te bouwen met de consument is het aanhaken bij een bestaande community een goed initiatief. Zo opende de Postbank in de zomer van 2007 de Bizznizz Lounge in het Habbo Hotel, een virtuele wereld voor tieners. Met dit programma wil de Postbank (nu ING) jongeren leren verantwoord en slim met hun geld om te gaan door een bedrijf op te zetten en de kosten en inkomsten daarvan in de gaten te houden met hun Easy Blue-rekening.  

Maar ook het starten van een eigen community behoort tot de mogelijkheden om in contact te komen met de consument en deze te betrekken bij verschillende fasen in het productieproces, ook wel crowdsourcing genoemd. Zo startte KLM Bluelab op, een innovatieplatform waar KLM Nederland de dialoog aangaat met de zakelijke reiziger. "Al meer dan 1500 ideeën, suggesties en ervaringen en 4500 reacties werden op de website gepost. Tientallen van deze ideeën zijn inmiddels door KLM uitgevoerd", aldus KLM op haar website. Nokia bracht op haar beurt Beta Labs tot het leven, onder het mom van 'shaping the future together'.

Crowdsourcing kan gebeuren in vier verschillende productiefases. In de conceptfase kunnen communityleden nieuwe ideeën aanleveren en feedback geven op bestaande ideeën. In de ontwikkelfase wordt het concept uitgewerkt en worden specificaties bepaald. Hier kan er meegedacht worden over de uitwerking en kunnen er zelf applicaties ontwikkeld worden. Prototypes testen en feedback geven gebeurt in de testfase. En in vierde fase – de launch –hebben communityleden de mogelijkheid om feedback te geven over het uiteindelijke product. Deze fase kan gezien worden als een eigentijdse versie van de traditionele klantenservice.  

Tot slot

Het moge duidelijk zijn: communities are here to stay. En zoals dat bij elke trend het geval is, biedt dit gegeven interessante perspectieven voor bedrijven. Maar let wel, de communityhype zorgt er niet alleen voor dat consumenten hun privéleven op tafel leggen, ook bedrijven moeten bedrijfsinformatie vrijgeven om de dialoog aan te gaan. En dat betekent, jawel, dat ook de ondernemer met de billen bloot moet.  

 

Nu de economie waarschijnlijk de komende tijd niet hard gaat groeien, zullen we aan het idee moeten wennen dat iedere euro die uitgegeven wordt ook daadwerkelijk goed besteed wordt. Degenen die dit niet goed doen zullen meer en meer concurrentie krijgen van partijen die dit wel doen. Marketeers bij vendors/leveranciers zijn daarom steeds scherper gebrand op een juiste besteding van Market Development Funds of Coop marketing gelden.

Hoe ondersteund een leverancier zijn partners? 

Veel leveranciers (bijv. HP, Microsoft, Cisco) ondersteunen partners vaak met allerlei marketingtools en ook budget. Een distributeur van een leverancier beheert vaak dit geld en werkt met de leverancier samen om partners te ondersteunen. Vanuit het hoofdkantoor zijn regels opgesteld hoe deze ondersteuning wordt aangevraagd. Aanspraken op het marketing budget moeten wel goedgekeurd worden door een landenkantoor (subsidiary) van deze leverancier. Een channel marketeer beoordeelt deze aanvraag. In de praktijk blijkt dat marketeers geen tijd of mechanismen hebben om te toetsen of ter beschikking gestelde gelden wel echt goed besteed worden. Daarnaast gaat een leverancier er ook van uit dat als er maar marketingtools en materialen worden aangeboden, de partner deze ook zal gebruiken. Dit blijkt echter niet altijd zo te zijn.

Een nieuwe aanpak 

Calanza heeft een oplossing die meer waarde kan bieden voor een partner en waarmee de channel marketeer is verzekerd van een juiste inzet van het budget en middelen. Met behulp van campagne  uitingen en middelen worden tools en middelen ontwikkeld waarmee een partner zich met zijn eigen propositie en boodschap over verschillende media kan onderscheiden.

De aanpak bestaat uit een uitgewerkt proces waarbij we op gebruik maken van de unieke propositie van een partner. In de praktijk blijkt namelijk dat partners al wel een unieke propositie hebben, maar deze nog onvoldoende kunnen vertalen naar een heldere, concrete boodschap. Een boodschap die zij via verschillende kanalen naar een specifieke doelgroep kunnen verkondigen en hiermee de dialoog kunnen aangaan.

Door deze aanpak uit te rollen naar een aantal partners, kan dit tegen zeer gunstige voorwaarden worden uitgevoerd. Hierbij passen we een combinatie van onze oplossingen Marketing strategy, Cross-channel marketing, Product communication toe. Daarnaast betrekken we de middelen, kennis en expertise van zowel de leverancier als de distributeur. Dit zal ertoe leiden dat er een dialoog tussen de partner en zijn klanten en doelgroepen opgestart wordt, waarbij de partner de producten en diensten kan leveren die aansluiten op de vraag.

Schematisch kan dit als volgt afgebeeld worden:

De reacties op deze aanpak zijn positief en gesprekken voor een uitrol hiervan zijn in een vergevorderd stadium. In de komende tijd zullen wij meer channel marketeers benaderen met deze aanpak.

Afval scheiden. We weten allemaal dat het moet. Toch belandt er nog steeds glas, papier, GFT en textiel in het restafval. Jongeren nemen het niet zo nauw, ouderen zitten vast is ‘oude’ gedragspatronen. Het resultaat? Extra kosten en milieuschade. Een provinciaal georiënteerde instelling vroeg ons een campagne verder door te ontwikkelen om mensen bewuster te maken van de noodzaak van afvalscheiding.

Vol enthousiasme zijn we direct aan het brainstormen geslagen. Door onze jarenlange ervaring met enerzijds interactieve online campagnes, kennis van het toepassen van social media en ook videoproducties, lag er al snel een sterk concept op tafel. Zo willen we gewapend met een camera bij mensen aanbellen en vastleggen hoe zij met afvalscheiding om gaan. Want, wat is er nu leuker dan even te gluren bij de buren? De video’s zullen, kort, snel en echt zijn. Dat dit uitstekend werkt, blijkt uit een serie video’s die we onlangs voor Stylemarks hebben gemaakt, waarin jongeren hun hotspots in een bepaalde stad laten zien.

In een tijd waarin social media hot zijn, hoefden we niet lang na te denken over de verspreiding van de video’s. Door ze te posten op YouTube  (Stylemarks) en diverse sociale netwerken in te zetten ter promotie verwachten we de verschillende doelgroepen goed te bereiken. Als voorbeeld hebben we oa. Twitter, Hyves, Youtube accounts en een linkedin group aangemaakt. Hiervandaan kan aan de interactie met de doelgroepen worden gewerkt en kunnen de video's worden gepromoot. Daarnaast biedt social media alle mogelijkheden voor user generated content. Mensen zouden dus ook zelf hun video’s kunnen posten, maar dat is fase twee. Verder is, als het bij het Stylemarks concept, de actieve koppeling met fysieke communicatie de kracht. Buitenreclame en free postcards in horeca geven de bekendheid en het CrossMediale karakter van de campagne een boost. Om de campagne te lanceren, zullen we eerst zelf actief op pad gaan om een kijkje te nemen bij huishoudens in de betreffende regio. Wees dus niet verbaasd wanneer er binnenkort iemand bij je aanbelt met de vraag “Hoe scheid jij jouw afval?”