Niets is zo eindig als de mens. Alleen is de digitale mens wel oneindig.  We regelen alles, ook voor ons einde. Muziek, kist, wie, wat, waar. Maar wat gebeurt er eigenlijk online? Twitter, Facebook, LinkedIn, vul je eigen rijtje maar aan. We laten bakken vol sporen na op het internet.  

Onlangs gonsde Twitter van Mike’s  @ontmaagding . Mike wist dat zijn einde naderde en blogde een jaar lang over zijn ziekte en zijn naderende einde. Iedereen keek met gemengde gevoelens online mee. Het zelfgekozen moment suprême, de zaterdagmiddag 1400 uur lieten we collectief een klein zuchtje bij zijn laatste tweet.  Mike wist dat zijn einde eraan kwam en wilde zelf zijn eigen laatste boodschap zenden. Hij regelde dat zijn webmaster een door hem opgesteld bericht poste direct na zijn overlijden.

Nu weten de meesten van ons (gelukkig) niet wanneer ons einde gaat naderen.  Wanneer ik nu even snel mijn digitale identiteit in kaart breng, hoop ik niet dat mijn einde te snel nadert. Ik zou net als Mike toch wel ZELF willen bepalen welke sporen ik achterlaat en hoe deze eruit komen te zien. Ik zou niet graag mijn laatste Twitterbericht, of FBupdate laten bepalen hoe mensen mij herinneren. Misschien zou ik wel een afscheidsbericht willen opstellen, of in ieder geval de mensen op LinkedIn willen laten weten dat ik er niet meer ben en dat ze me dus niet meer aan hun netwerk hoeven toevoegen. Misschien kan ik zelfs wel iemand recommenden die ze in plaats van mij kunnen benaderen.

Mijn gedachten slaan op hol. Al die mogelijkheden.  Wat een overload. Je wilt toch niet dat jouw nabestaanden moeten gaan verzinnen wat jij had gewild. Calanza lanceert in september een dienst waarbij je het ZELF bij leven kan regelen. Ik kan niet wachten tot het er is, want Mike’s verhaal komt hard binnen.

Wat een verwrongen beeld krijg je in deze hete zomertijden van Het Nieuwe Werken. De ene tweet ‘In de tuin aan het werk met laptop ipv hark en schoffel #HNW’ , na de andere tweet ‘ Genieten aan het strand laptopje mee #HNW’. Met als hoogtepunt de nieuwste blog op HNWblog ‘Work Naked, Work at Home’. Het lijkt wel of Het Nieuwe Werken staat voor voetbal kijken en in het zonnetje zitten. Met als grootste tweetklacht van Het Nieuwe Werken, dat de zon je laptopscherm onleesbaar maakt als je op een terrasje zit.

Tsja, als ik een werkgever was zou ik in deze tijden niet echt enthousiast raken over Het Nieuwe Werken. De motivatie om mijn bedrijf te transformen naar Het Nieuwe Werken komt zo niet echt bovendrijven. Dit beeld wat in deze zwoele zomer geschetst wordt van voetbalkijkende, cocktaildrinkenende, loungende, in bikini zittende plaatsonafhankelijke werkers, geeft wel een beetje het beeld dat er niet echt heel veel gewerkt wordt.

Je kan het natuurlijk ook anders bekijken. In De Oud Werken Zomers werd er vakantie, een ziekdagje en/ of spijbelmiddagje opgenomen. Nu doen de Nieuwe Werkers hun zomerding en ondertussen of ervoor en erna doen zij hun werkding. Dit kan natuurlijk alleen maar werken als De Nieuwe Bedrijven overstappen op afrekenen op resultaat. Of jij je resultaat in je bikini haalt of met een vuvuzuela in je hand, dat is je eigen verantwoordelijkheid. Als het resultaat er maar komt. Het zou wel aardig zijn als die uitverkorenen die al aan Het Nieuwe Werken zijn ook af en toe een tweetje eruit gooien over hun fantastische resultaten om andere werkgevers te stimuleren ook over te stappen naar Het Nieuwe Werken.

In mijn Dutch Cowboys iPhone app kwam ik een post tegen van een cowgirl waar mijn broek figuurlijk van afzakte.  Het onderwerp was (a)sociale media. “Als je constant bezig bent met je online aanwezigheid, wat doet dit dan met je ‘fysieke’ aanwezigheid? Worden we niet met z’n alle dan een beetje asociaal?” Het eindigde dan ookmet de call2action:

Zullen we niet af en toe allemaal een ‘social media zondag’ houden, lekker rustig en aandacht voor de omgeving. Even niet online even niet (a)social.

 OK, toegegeven, ik ben iPhone verslaafde eerste orde. De appstore heeft op mij hetzelfde effect als Antonia by Yvette in de 9 straatjes. Ofwel likkebaardend langs de etalage fietsen. Mijn iPhone en ik zijn net als Bassie en Adriaan. Zie je Bassie gaan, dan komt Adriaan eraan. Mijn mail, mijn social media, mijn informatiebehoefte op maat,  de locatie van mijn geparkeerde auto (geen overbodige luxe als je in de Jordaan woont), foto’s en video’s maken en die vervolgens delen en natuurlijk ook lekker ouderwets SMSen en bellen.  De momenten dat ik m niet vasthoud, ligt hij toch zeker op tafel of op mijn nachtkastje.

Wat is nu eigenlijk de definitie van asociaal? ‘Het geen rekening houden met anderen’ aldus de dikke (online)Vandale. Het verwarrende hier is natuurlijk dat je mischien geen rekening houdt met de de persoon met wie je in een restaurant fysiek aan tafel zit, maar dat je wel even je fysieke collega uit de brand helpt door een kort antwoord op zijn mail te geven. De hele generatie Einstein en die van daarna zal zich afvragen wat nu eigenlijk het probleem is. Zij die al MNSend geboren zijn en al multitaskend een enorme hoeveelheid social skills vol aandacht uit hun hoed toveren met de  wetenschap wie hun vrienden zijn en wie hun contacten. Zij voor wie het Nieuwe Werken gewoon het ‘normale werken’ is. Zij kijken met lede ogen hoe de generaties voor hen vol angst het fenomeen Social Media in hun al gesettelde leventjes proberen te implementeren. “Hoe moet dan dat met privacy’?, “Waar haal ik daar de tijd voor vandaan?” en “hoe moet dat dan met de ‘quality time’?”

Zoals men vroeger ook riep dat de boekdrukkunst een gevaar met zich meebracht, men de (vaste)  telefoon wantrouwig bekeek toen deze geboren werd om maar niet te spreken van de komst van de cinema en televisie. Hel en verdoemenis zou het ons alleen brengen.

Het zit em er natuurlijk in dat wij van voor de generatie Einstein niet gewend zijn om te multitasken. Y is zijn niet zoals de generatie X individualistisch, maar collectivistisch ingesteld. Dus waarschijnlijk wordt de asociale factor er gewoon uitgemuteerd, wanneer de generatie X het loodje legt. Of natuurlijk wanneer wij  (ook ik ben een Xer) de Yfactor multidisciplinair denken a la Albert Einstein overnemen en deze onze nieuwe Xfactor maken.  Mijn zondag is in ieder geval voor het ontbijt al goed gestart met met kids aan de keukentafel. Ik bloggend en zij kleiend. Heel gezellig.

Social media wat moeten wij ermee? Dat is een vraag die steeds vaker gesteld wordt. Ook aan ons. Wij stellen de vraag ook aan de klanten: "...hebben jullie plannen om social media in te zetten bij communicatie met de/een doelgroep?". In onze Cross-Channel marketing oplossing komt deze vraag standaard aan de orde. Een bepaalde boodschap wordt hierbij vertaald via verschillende contentvormen naar "touchpoints" met de doelgroep: waar wordt de klant aangeraakt? Waar vroeger de aanbieder dat bepaalde, wordt het nu steeds belangrijker de juiste verhouding "push - pull" te vinden. En, dat wordt mede bepaald de klant (doelgroep).Wij gebruiken hiervoor het zelf ontwikkelde Calanza Cross-Channel Grid.

Vissen met chocoladetaart

Ik las een post op Frankwatching over B2B marketing, een artikel van Ingrid Archer. Een betoog over 'de macht bij de doelgroep' en contentmarketing. Deze onderwerpen zijn al vaker beschreven op dit en eerdere blogs. Ik werd geinspireerd door een leuke quote uit een boek dat Ingrid las in een boekwinkel:

" Als je gaat vissen, dan doe je toch ook geen hamburger of chocoladetaart aan het haakje omdat jij het lekker vindt? Die vissen lusten nu eenmaal graag wormpjes en vliegjes...!"

Prachtig geformuleerd! Met de juiste inzet van social media kan je de klantdialoog 'aanzetten' om erachter te komen wat er speelt in de doelgroep. Als je weet wat de "vissen" graag lusten kan je ze lekker voeren!

Als bedrijf moet je er vooral voor zorgen dat je klanten met elkaar laat praten (in de figuur hiernaast de "2" = to): B(usiness) zorgt voor het platform. De verschillende social media die er zijn kunnen hier een rol spelen of voor ingezet worden. Als je als "B" mee gaat praten en vooral gaat meeluisteren, weet je wat er speelt. Je weet wat de vissen zoeken. Dan is het mogelijk een passend aanbod te doen. Dit aanbod kan uit de eigen koker komen of via een business partner geleverd worden. Hierbij wordt de "B" een broker.

Ervoor te zorgen dat ze bij jou komen praten, met of over je komen praten is nog wel lastig. Ook daar kan social media een rol spelen. Verschillende bedrijven zijn in staat hierbij een ondersteunende rol te spelen en een oplossing te bieden. Vertrouwen op eigen kwaliteit, een goed product of een sterke propositie en die duidelijk in het voetlicht plaatsen.

 

  Een leuk artikel van Syntens: Stop de promotiepraat, start de dialoog. Zal het dan eindelijk beginnen? We zijn al jaren met dit onderwerp bezig, maar het bleef toch iets van de toekomst!? De optimalisatie van push/pull is nog lang niet een 'feit', sterker nog, het merendeel van de communicatie is nog steeds 1-richting.

Sociale netwerken zouden kunnen helpen, maar hoe? 

 

Een hele reeks aan blogposts over dit onderwerp plaatste ik in 2006, 2007 en 2008. Eerst heette klantdialoog nog "2.0", nu steeds meer Social media, zie oa.:

• Web 2.0 voor aan de keukentafel
• Focus nou maar op "pull", "push gaat vanzelf wel!
• Community dynamiek, hoe werkt dat nu precies?
• Nieuw trend: Niche Maximization

Ook op het Calanza blog wordt regelmatig over (klant)dialoog geschreven. Een goede zaak dat Syntens dit zo oppakt. Wat mij betreft een stap dichter bij haalbare vooral zichtbare pilots of projecten. Een prachtig draaiboek als handleiding, de combinatie met visie en praktijkervaring brengen de toekomst dichterbij!

Het einde van het jaar betekent voor veel professionele blogs het moment om terug te blikken en voorspellingen te doen voor het nieuwe jaar. Er zijn er velen, maar interessant zijn altijd de voorspellingen van trendwatching.com.

Dit jaar op 1: het zakelijke landschap is definitief veranderd. Bedrijven zullen 'sustainability' hoog in het vaandel moeten hebben om succesvoller te worden en te blijven. Dit betekent dat eenrichtingscommunicatie van bedrijf naar klant nu echt niets substantieels meer gaat opleveren. Bedrijven zullen niet meer alleen adverteren, maar moeten converseren, ofwel de dialoog aangaan. Dit kan alleen succesvol zijn als de dialoog open en eerlijk verloopt. Deze trend zagen we al duidelijk vormgegeven in de afgelopen 2 jaar, maar treedt nu echt op de voorgrond.

De nieuwe en daarmee interessantere trends vinden we lager in de lijst. Een die mij opviel, is dat offline en online diensten steeds meer met elkaar verweven zullen worden. Profile Myning is zo'n trend. Online profielen worden steeds belangrijker en hieraan zullen steeds meer diensten gekoppeld worden. Dit zijn bijvoorbeeld “Digital Afterlife Services”. De beschreven digitale kluis lijkt me mooi passen bij de Zwitsers. Een digitale kluis kan alleen werken op basis van een hoog niveau van vertrouwen.

Shadow-me is ook een dienst die inspringt op deze trend en die ervoor zorgt dat de gebruiker bepaalt wat er gebeurd met zijn online profiel indien hij of zij komt te overlijden. Geïnteresseerd? In januari gaat de site live en u kunt zich nu al aanmelden.

Ik werd gisteren via Twitter geattendeerd op een prachtige slideshare presentatie van Gijsbert van der Sleen over een maturity model voor het gebruik en inzet van Social Media. Het komt vast niet alleen doordat ik zelf de laatste tijd veel actiever ben geworden met Social Media, ik heb het idee dat er ook een nieuwe stap in de wereld is gezet. Sinds een paar maanden heb ik een Twitter account, waarmee ik langzaam maar zeker de kracht van leer ontdekken. Nu was ik al niet geheel onbekend met het fenomeen online communities. Zowel op dit Calanza Blog als op het MBLOG van mijn vorige werkgever Magnus en RethinkingMedia schreef ik over onderwerpen rondom community activatie en social media.

Ontvrienden in 2009

Waarom heb ik het idee dat er opeens veel meer gebeurt? Mijn online netwerk is in een nieuwe groeispurt beland. Ik heb op LinkedIn heel lang de regel (mijn regel) gehad, niet over de 500 connecties te gaan. Dat vond ik suf, want dan kon je het niet meer zien.... In het kader van "ontvrienden": het woord van het jaar 2009, heb ik de eerste helft van dit jaar mijn toelatingsregels bij connecties steeds verder moeten aanscherpen. Mijn regel op linkedin is nog steeds dat ik een connectie echt moet kennen, een keer gesproken te hebben, mee samengewerkt of uit studietijd of van school ken, en op straat kan begroeten. Maar ik was behoudend, tot ik Jan Mulder ontmoette. Jan is een Social Media guru met enkele 10duizenden connecties via LinkedIn en oa. Ecademy. Hij vertelde zijn visie over het benutten van de kracht van social media. Waarom zou je de connecties van de connecties die jij hebt niet benutten en verder heeft het gebruik van de 2de graads enorm veel waarde. Zij kennen jou niet persoonlijk, wel via een wederzijdse relatie, en zijn daarom veel eerder bereid een ongezouten mening te geven of verbanden te leggen.

Het ontvrienden in 2009 is bij mij niet gelukt. De meest opvallende nieuwe vrienden en connecties van 2009 - je moet daar natuurlijk wel een onderscheid maken - zijn: mijn dochter (8) op Hyves, mijn vader op Linkedin en mijn 2 tantes op Facebook, los van mijn kleine 100 volgers op Twitter sinds een paar weken. Verder ben ik van net onder de 500 naar 748 connecties op Linkedin gegaan en er komen er wekelijks nog bij. Nog steeds allemaal mensen die ik wel ken (gezien, ontmoet of vaker gesproken).

Uitdaging van vandaag en morgen

Het nieuwe jaar 2010 wordt het jaar van....?  Ondermeer de verdere doorbraak van het gebruiken van Social Media. Ik ben er zelf dagelijks mee bezig, inclusief de vertaling naar concrete toepasbaarheid. Daarom viel mij het Maturity model van Gijsbert me op. Goed toepasbaar en aansprekend: Enterprise Social Media Maturity Model (ESM3).

Een van de meest opvallende slides in deze presentatie: "Gebruik van Social Media is als tienersex. Iedereen wil het doen, maar niemand weet hoe... En als het eindelijk gebeurt is men verrast dat het niet leuker was." Naar een quote van Avinash Kaushik van Google.

Maturity model voor Social Media

In de slides wordt over 3 stadia gesproken:

1. Pionering - verschillende kleinschalige initiatieven op individueel niveau. Informele communicatie en toegang tot informatie.
2. Facilitating - het succes van de pionerings fase wordt omarmd, meer structuur wordt geboden. Inzet wordt onderbouwd door business case.
   
3. Strategic - Enterprise 2.0 (geheel in de DNA - cultuur - van de organisatie verwerkt): kennisdeling, samenwerking en optimale verhouding operatie/innovatie.

Daar langs worden 4 kriteria genoemd ter beoordeling van deze stadia:

1. Value - de waarde voor de gebruiker
   
2. Impact - van de organisatie bij gebruik Social media
   
3. Innovation - hoe de initiatieven bijdragen aan de innovatiekracht van de organisatie
4. Investment - in termen van resource, geld en technologie

En 4 dimensies die de volwassenheid kunnen bepalen:

1. Employee - social media focus en cultuur
   
2. Business - visie en strategie, leiderschap en vertaling naar operatie en besturing
3. Organization - organisatie community, werkprocessen en rapportage/meetbaarheid
4. Technologie - architectuur, platform en tooling

Goed toepasbaar, goed aanpasbaar. Ik werk aan de verdere uitwerking van de verschillende stappen en praktische vertaling van de mogelijke acties. Het biedt een mooi "theoretisch kader" voor het Calanza CrossChannel Communicatie Grid waarbij de daadwerkelijke vertaling richting toepassing(en) voor een organisatie mbt communicatie wordt gemaakt. Hierbij valt een eerder dit jaar gehoorde stelling ook weer beter op zijn plek: een organisatie die het "2.0" denken geadopteerd heeft, zal relatief minder effort hoeven steken in doelgroepcommunicatie. De doelgroep, potentiele klanten en relaties zullen zelf op deze bedrijven afkomen.

Ik wens iedereen een prachtig 2010! Je bent welkom....

 

Vorige week woensdag postte mijn collega Malou een artikel over augmented reality. Donderdag sprak ik over een mogelijke case bij ANWB, waar men bij de business unit Reizen zoekt naar mogelijke onderscheidende toepassingen. Vandaag een leuk artikel over toegepaste AR in de reiswereld: het gaat echt op korte termijn veel leuker worden!

Het bedrijf D-media bouwde een AR appje voor op de i-Phone. Samen met het bedrijf van oud collega Bart van Poll "Spotted by Locals" zetten ze dit op de mark.

Korte uitleg

Door met de applicatie (het appje) op een mobiele telefoon (nu dus alleen nog voor i-Phone), via de camera, naar een object te "kijken", krijg je aanvullende informatie over het bewuste object. De GPS coordinaten die de mobiele telefoon ontvangt worden gekoppeld aan de beschikbare informatie op internet.

Deze toepassing kan onderdeel uitmaken van een Cross-Channel communicatie opzet die bijvoorbeeld door een reisorganisatie kan worden geboden aan de reizigers. Zo wordt de beschikbare informatie 'eindelijk' relevant gemaakt! Aanbieders van content kunnen op deze wijze via het geboden contact gebruik maken van de kracht van de community. Het voorbeeld mbt reizen is al eerder omschreven in een blogpost, maar was nog nooit zo concreet beschikbaar. Hopen dat de app varianten voor Symbian en WindowsMobile snel beschikbaar komen om het volume te creeren!

 

Vorige week een radiointerview met iemand van makelaar Jones Lang Lasalle over een pas gepubliceerd artikel met de titel: "Fundamentele verandering van binnenstedelijke winkelstraten zet door". Winkelstraten gaan er heel anders uitzien. Veel meer 'single brand' shops. Ik stel me dan iets voor vergelijkbaar met "Batavia stad" in Lelystad, waar je eigenlijk ook een soort factory outlet winkels hebt. Bij Rosada ben ik nog nooit geweest, maar dat deze trend lijkt door te zetten in het gewone winkel gedeelte van steden klinkt niet heel onlogisch.

Onderscheid vermogen

De grote uitdaging voor de winkeliers zit 'm in het onderscheidend vermogen! Hoe zorg je nu dat het winkelend publiek juist bij jou in de shop komt? Eigenlijk zijn alle winkels conceptueel hetzelfde en nog steeds heel traditioneel ingericht. Ik denk dan even vooral aan de kleding- of schoenenzaken. Natuurlijk is nieuwe technologie wel al iets doorgedrongen, maar heel revolutionair is het nog niet. Hier een daar een LCD scherm, onder het mom van "narrowcasting", pogen een dynamisch content aanbod te leveren. Veel verder dan een repeterende video zonder geluid komt men meestal niet.

Retailers vinden het nog steeds lastig het hele proces van een consument te vatten en daarop aan te haken. Winkelinnovaties vinden vooral nog plaats vanuit een rendements gedachte: het is goed voor de ondernemers, nog niet voor de consument zelf. Terwijl juist daar de grote winst te behalen valt! Een tijdje geleden bracht Albert Heijn een proef met de voorloper van de handscanner, die nu in de nieuwe Albert Heijn winkels gebruikt kan worden. Leuk! Maar natuurlijk vooral voor Albert Heijn zelf. Waar blijft de mogelijkheid om niet alleen "op te scannen" (alles wat ik in mijn wagentje gooi, eerst te scannen), maar ook "af te scannen". Met "afscannen" kan ik mijn boodschappenlijst uploaden naar de scanner en wordt afgevinkt op het moment dat ik het artikel scan. Zo kan ik zien of ik niets vergeten ben, maar zo is het ook mogelijk om "tips en trucs" toe te voegen (lees: shopping advies). Innovaties in de winkel moeten gaan over "Beleving en Gemak" voor de consument!!!

Pratende paskamers

Terug naar de kledingwinkels in de veranderende winkelstraten. Al even geleden sprak ik met een kledingbedrijf met meerdere merken. Zij wilden een nieuw A-label in de markt zetten. Maar de vraag was: "Hoe gaan we dat nu onderscheidend doen..?" Zomaar een nieuwe winkel in het bekende rijtje in een straat, was eigenlijk geen optie. Een revolutionair concept werd ontwikkeld. De opzet is:

• minder volle winkels
• meer grotere paskamers op een betere plek in de winkel
• alle kleding labelen met RFID tag
  
• meer spiegels met interactie mogelijkheid
• directe koppeling met locale en centrale voorraad systeem (incl. POS - kassa integratie)
• koppeling met e-Commerce functie in de winkel

Winkelend publiek kan via de interactieve spiegels kijken of een bepaald kledingstuk in andere (eigen) maat of andere kleur wellicht ook beschikbaar is en gelijk vragen (aan de spiegel) waar en of het op de betreffende locatie gepast kan worden.  Op het moment dat de klant met kleding de paskamer in gaat, die evt. ook ruimte biedt om met een 2-de persoon te kijken, reageert de paskamerspiegel op de meegebrachte kleding. Na optionele vragen over stijl, smaak en voorkeur (dmv. het kiezen tussen 2 foto's of korte video's), krijgt de klant direct persoonlijk advies over combinaties met andere kleding, kleur en wat andere mensen doen: recommendations. 

Iemand kan direct online verbinding leggen met vriendinnen/vrienden/echtgenoot/etc.: de spiegel stuurt een foto (MMS), link (Flickr) of direct Tweet naar mensen uit de contactlijst van de mobiele telefoon (via Bluetooth beschikbaar), die de paskamer heeft herkent. Bij toenemende bandbreedte (de verglazende stad), kan een realtime videostream worden opgezet. De kennissen kunnen (evt. anoniem) op afstand beoordelen of het leuke nieuwe rokje of spijkerbroek wellicht niet toch te strak zit, de hakken te laag zijnof het truitje te dik maakt.

Zo wordt de winkelbeleving "opgerekt" buiten de muren van de winkel, interactief gemaakt, en verrijkt met allerlei beschikbaar marketing materiaal (via die vragen in de paskamer). Als laatste uitgebreide optie op het concept "winkelen" kan de klant de artikelen in de winkel online kopen. Zo kan de nieuwe kleding daar direct gekocht worden, maar via de e-Commerce distributie op een dag naar keuze later 'gewoon' thuis bezorgd worden. Zo hoef je als shopper niet met tassenvol door de stad te lopen en kan je makkelijker nog even wat eten, een bioscoopje pakken of 's avonds nog even uitgaan. Dat laatste is wellicht voor de sterk groeiende "babyboom" generatie (je weet wel, die mensen met veel tijd en veel geld) niet heel relevant. Maar het maakt de algehele "shopping experience" wel veel beter!

 

 

In 1994 kreeg ik Internet en mijn eerste e-mailadres. Ik e-mailde me gek en vond mezelf toen helemaal hip. Als ik de innovatietheorie van Rogers had gekend, had ik mezelf een innovator genoemd. Nu weet ik wel beter. Ik maakte wel gebruik van redelijk innovatieve technologie (en ook dat valt te bezien, e-mail en Internet bestonden natuurlijk al veel langer), maar ik maakte absoluut geen gebruik van de nieuwe mogelijkheden.

 In die tijd hadden mijn e-mails bijvoorbeeld qua opzet nog erg veel weg van brieven. Nog net geen “Amsterdam, 14 november 1997” rechtslijnend boven een mail (kon dat eigenlijk al, rechts uitlijnen?). Maar wel nette lange zinnen en een complete aanhef en afsluiting. Terwijl dat laatste natuurlijk helemaal niet nodig is. Voor wie de mail bestemd is en van wie hij komt, is allang duidelijk. Het heeft erg lang geduurd voor ik – net als de rest van de e-mailende wereldbevolking – mij tot de kern ging beperken. De komst van SMS in combinatie met mijn lichte afkeer van telefoneren heeft daar trouwens flink bij geholpen.

De komst van Twitter heeft, net als e-mail destijds, mijn wereld op zijn kop gezet. Ik heb een nieuwe kunstvorm ontdekt. In de boeken die ik lees, doemen juweeltjes van Tweets op. Mijn oude passie – het lezen en herlezen van Nederlandse literatuur (‘De ontdekking van de hemel’ bijvoorbeeld twee keer achter elkaar) – is tot hobby gedegradeerd. Ik heb een nieuwe passie. Ik Twitter booktweetz* en ik voel me weer super innovatief. Maar ik ben wel ouder, bescheidener en vooral wijzer dan in 1994. Mijn gepercipieerde Rogers stadium is nu dat van early adopter. 

Ach ja… over vijftien jaar weet ik dat ik nu nog niet een derde van de mogelijkheden van Twitter gebruik. En dat ik gewoon tot de ouwe vertrouwde early of late majority behoor.  

*Booktweetz zijn citaten van maximaal 140 karakters uit de (Nederlandse) literatuur. Zoals: Caesarion - Tommy Wieringa "Toen ik gedoopt werd vielen haar nepwimpers af. Verder geen bijzonderheden."