Elk land heeft zo zijn eigen manier van communiceren. In sommige landen speelt beleefdheid een grote rol en wordt er dikwijls ‘please’ gezegd. In andere landen staat respect centraal en volgt er na elke zin een buiging. De manier van communiceren in Australië kenmerkt zich door het veelvuldig gebruik van afkortingen. Men heeft het hier niet over breakfast, maar over brekky. En je doet niet je sunglasses op wanneer de zon schijnt, maar je sunnies. Ga je de zee in voor een verkoelende duik heb je je boardies aan in plaats van je boardshorts. Toen ik van de week ergens ging lunchen en ons eten geserveerd werd, hoorde ik mijn vriend ‘Tha’ zeggen. “Tha?” vroeg ik, “wat is dat?” Wat blijkt, zelf het woord thanks wordt hier afgekort! Maar dat is niet alles, naast het gebruik van afkortingen is ook het inslikken van woorden gebruikelijk. Een paar dagen geleden vroeg iemand me wat ik al had gedaan sinds mijn verblijf in Australië. Enthousiast vertelde ik hem dat we gisteren naar Hunter Valley waren geweest. “Where?” “Ehm, Hunter Valley”, herhaalde ik voorzichtig. Vragend keek hij mijn vriend aan. “She means Hunnavalley”, antwoordde hij. “Ah! Hunnavalley.” Sinds dit voorval is het mijn missie om de Australische manier van communiceren zo snel mogelijk onder de knie te krijgen. Op het inslikken van woorden moet ik nog even oefenen, maar ik heb het inmiddels wel al over mussies (mosquitos), blueies (bluebottles, een soort van kwallen) en coldies (Cold Rock, mijn favoriete ijssalon hier). Geef me nog een paar dagen en ik communiceer als een echte Ozzie.
Cheers! ;)