Het nieuwe werken. In het kort, de moderne mens gaat zelf over zijn tijd beschikken en neemt zelf de verantwoordelijkheid voor het afleveren van het afgesproken werk. Resultaat een blijere, vrijere en verantwoordelijke werknemer.
Sommige bedrijven bouwen er zelfs hele nieuwe gebouwen voor. Gebouwen met minder werkplekken, flexplekken & veelsoortige hippe ontmoetingsplekken. Denk lounges, design bankjes, transparante meetingruimtes met enorme flatscreens voor kleine groepjes. Je moet ook niet met meer dan 8 personen willen vergaderen. Dat oude discussie poldermodel is passé.
De mens echter moet door een veranderproces om oude patronen die horen bij het oude werken los te laten. Zo zag ik 25 traditionele werknemers transpirerend, zij aan zij, been aan been in een te krappe en te hippe transparante ruimte. Dit is een proces. Na een aantal keer flink zweten nodigt men vanzelf minder mensen uit. Eigen verantwoordelijkheid nemen kan je blijkbaar conditioneren.Ook bij Calanza zien we varianten van het nieuwe werken verschijnen. Voor een videoproductie werk ik op kantoor, regel ik een aantal zaken vanuit huis en op mijn ‘mama-dag' vanuit de speeltuin. De scriptschrijver zit in Australië. We skypen, we mailen, we twitteren. Ik lever einde mijn dag een opzetje. Zij schrijft aansluitend bij haar daglicht. Mijn volgende ochtend zit het script in mijn mailbox. Hoezo 24 uurs economie! De spanningsboog zit ‘m dan ook in een balans vinden tussen werk en privé.Ik moet wel steeds denken aan het communisme. Daarbij was het uitgangspunt ‘de mens is goed’. Nu bleken helaas niet alle mensen even goed te zijn, met alle gevolgen van dien. In de theorie van het Nieuwe Werken is het uitgangspunt dat alle mensen hun eigen verantwoordelijkheid moeten, kunnen en willen nemen. Ik ben benieuwd.